Dokuzuncu Söz'ün Şerhi

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ  ve  اَكْبَرُ اَللّٰهُ kelimesi, bir isme baktığı gibi, onlardan sonra okunan

 لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَر۪يكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحْي۪ى وَ يُم۪يتُ وَ هُوَ حَىٌّ لَا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ وَ اِلَيْهِ الْمَص۪يرُ

kelimât-ı mübâreke ise, doksân dokuz ismi içine alan ve bütün isimlere birden nazar eden ve ism-i a‘zam sırrını taşıyan bir zikirdir. Onun için, bu tesbîh, tahmîd ve tekbîrin sonunda on bir kelime-i kudsiyyeyi ihtivâ eden mezkûr zikir ile duá edilirse, o duá makbûldür. Duádan sonra da bu ma‘nâyı te’yîd ve takviye için otuz üç def‘a  لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ kelime-i kudsiyyesi okunur. Bu kelimât-ı mübâreke hakkında Müellif (ra) şöyle buyurmuştur:

“İşte bu üç kudsî kelimeler gibi,  لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ ve اللّٰهِ  بِسْمِ ve sâir kelimât-ı mübâreke, her biri erkân-ı îmâniyyenin birer çekirdeği ve bu zamânda keşf edilen et hulâsası ve şeker hulâsası gibi, hem erkân-ı îmâniyyenin hem Kur’ân hakíkatlarının hulâsaları ve bu üçü namâzın çekirdekleri oldukları gibi, Kur’ân’ın dahi çekirdekleri ve parlak bir kısım sûrelerin başlarında pırlanta gibi görünmeleri ve çok sünûhâtı, tesbîhâtta başlayan Risâle-i Nûr’un dahi hakíkí ma‘denleri ve esâsları ve hakíkatlarının çekirdekleridirler. Ve velâyet-i Ahmediyye ve ubûdiyyet-i Muhammediyye (asm) cihetinde, öyle bir dâire-i zi-

Lügat: muhammed, takviye, ediyye, kelime, mezkûr, dilir