Hem ondandır ki; namâzdan sonra, namâzın ma‘nâsını te’kîd ve takviye için, şu kelimât-ı mübâreke, otuz üç def‘a tekrâr edilir. Namâzın ma’nâsı şu mücmel hulâsalarla te’kîd edilir.

Demek namâzın ma‘nâsı olan tesbîh, tekbîr, şükür ve hamd, namâzın bütün akvâl, ef‘ál ve ahvâlinde mevcûddur.

(Hem ondandır ki; namâzdan sonra, namâzın ma‘nâsını te’kîd ve takviye için, şu kelimât-ı mübâreke, otuz üç def‘a tekrâr edilir. Namâzın ma‘nâsı şu mücmel hulâsalarla te’kîd edilir.) Namâzdan sonra yapılan tesbîhât, namâzda vukú‘ bulan eksik, noksán ve kusúrların tekmîli içindir. Namâz içindeki tesbîh, tahmîd ve ta‘zím vazífesi hakkıyla îfâ edilmediği için, namâzın sonundaki tesbîhâtla o noksániyyet telâfî edilir. Hattâ, bu sebebden dolayı, selâmdan hemen sonra üç def‘a   اللّٰهَ اَسْتَغْفِرُ demek sünnettir. Namâz ibâdetini edâ ederken gûyâ namâzda günâh işlemişiz gibi, Elláh’a istiğfâr etmeliyiz. Zîrâ, kulun namâzı, hatá ve kusúrdan hálî olmaz.

Bir gün Hacı Hulûsí Bey merhûmun yanındaydım. Son zamânlarıydı. Evinde imâm olacak kimse yoktu. “İmâmete sen