Dokuzuncu Söz/Metin

Mağrib namâzını kılmak ne kadar latíf, nazíf bir vazífe; ne kadar azîz, lezîz bir hizmet; ne kadar hóş ve güzel bir ubûdiyyet; ne kadar ciddî bir hakíkat ve bu fânî misâfirhánede bâkıyâne bir sohbet ve dâimâne bir saádet olduğunu anlamayan adam, nasıl adam olabilir?

İşâ’ vaktinde ki; o vakit, gündüzün ufukta kalan bakıyye-i âsârı dahi kaybolup

Şerh

Ábid, namâzında kelime-i şehâdetin اَشْهَدُ اَنْ لَٓا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ  cümlesiyle vahdâniyyet-i İlâhiyyeye şehâdet eder. وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللّٰهِ cümlesiyle de tevhîd ve haşr-i cismânî rükünlerini naklî ve aklî delîllerle, ta‘bîr-i diğerle teklîfî ve tekvînî delîllerle en mukni‘ bir tarzda isbât ve îzáh eden ve dîn-i Hak olan İslâm’ın hakîkatını en mükemmel bir súrette ders veren Muhammed-i Arabî (asm)’ın risâletini tasdîk eder. İşte mü’min, namâzında kelime-i şehâdeti bu ma‘nâda ikrâr eder. Bu mülâhaza ile (mağrib namâzını kılmak ne kadar latíf, nazíf bir vazífe; ne kadar azîz, lezîz bir hizmet; ne kadar hóş ve güzel bir ubûdiyyet; ne kadar ciddî bir hakíkat ve bu fânî misâfirhánede bâkıyâne bir sohbet) şu fânî álemde ebedî ve bâkí bir Zât ile sohbet etmek (ve dâimâne bir saádet olduğunu anlamayan adam, nasıl adam olabilir?

İşâ’ vaktinde ki; o vakit, gündüzün ufukta kalan bakıyye-i âsârı dahi kaybolup)… Akşâm vaktinde gün vefât eder. Fakat, ufukta bir kızıllık kalır. 

Lügat: kelime-i şehâdet, muhammed, hizmet, kelime, ciddî