Dokuzuncu Söz'ün Şerhi

Bu, yanlıştır. Bugünkü siyâsetten bir şey çıkmaz; particilikle bu iş olmaz. İslâm’ın kendisine mahsús bir siyâseti vardır. Bu siyâset, Hazret-i Âdem (as)’den başlamış, Asr-ı Saádet’te kemâlini bulmuş; âhirzamânda Hazret-i Ísâ (as) ve Hazret-i Mehdî devresinde ise dîn-i İslâm bütün cihâna hâkim olacak ve bu iş kemâlini bulacaktır. Müellif (ra), “Hutbe-i Şâmiyye” adlı eserinde bu konuyu şöyle îzáh etmiş ve bu asır Müslümanlarına şöyle bir müjde vermiştir:

“Mâdem meylü’l-istikmâl (tekemmül meyli) kâinâtta fıtrat-ı beşeriyyede fıtraten derc edilmiş. Elbette, beşerin zulüm ve hatásıyla başına çabuk bir kıyâmet kopmazsa; istikbâlde hak ve hakíkat, Álem-i İslâm’da nev-ı beşerin eski hatíâtına keffâret olacak bir saádet-i dünyeviyye de gösterecek inşâelláh...

“Evet, bakınız, zamân hatt-ı müstekím üzerine hareket etmiyor ki, mebde’ ve müntehâsı biribirinden uzaklaşsın. Belki, küre-i Arz’ın hareketi gibi bir dâire içinde dönüyor. Ba‘zan terakkí içinde yaz ve bahâr mevsimi gösterir. Ba‘zan tedennî içinde kış ve fırtına mevsimi gösterir.

“Her kıştan sonra bir bahâr, her geceden sonra bir sabâh olduğu gibi, nev-ı beşerin dahi bir sabâhı, bir bahârı olacak inşâelláh. Hakíkat-ı İslâmiyyenin güneşi ile, sulh-i umûmî dâiresinde hakíkí medeniyyeti görmeyi rahmet-i İlâhiyyeden bekleyebilirsiniz.” [149]

Lügat: küre-i arz, tekemmül, deniyye, elbette, hareket, medeni, mevsim, âmiyy