Dokuzuncu Söz'ün Şerhi

ve hizmetimizi O’nun vazífesine binâ etmekle bir nev‘í tecrübe yapmamak olmakla berâber; kemmiyyete değil, keyfiyyete bakmak; hem çoktan beri sukút-i ahlâka ve hayât-ı dünyeviyyeyi her cihetle hayât-ı uhreviyyeye tercîh ettirmeye sevk eden dehşetli esbâb altında Risâletü’n-Nûr’un şimdiye kadar fütûhâtı ve zındîkaların ve dalâletlerin savletlerinin kırılması ve yüz binler bî-çârelerin îmânlarını kurtarması ve her biri yüze mukábil binler hakíkí mü’min talebeleri yetiştirmesi, Muhbir-i Sádık’ın ihbârını aynen tasdîk etmiş ve vukúát isbât etmiş ve ediyor ve inşâelláh daha edecek. Hem öyle kökleşmiş ki; inşâelláh hîç bir kuvvet Anadolu’nun sînesinden onu çıkaramaz. Tâ âhirzamânda, hayâtın geniş dâiresinde, asıl sáhibleri, ya‘nî Mehdî ve şâkirdleri, Cenâb-ı Hakk’ın izniyle gelir, o dâireyi genişlendirir ve o tohumlar sünbüllenir. Bizler de kabrimizde seyr edip, Elláh’a şükr ederiz.” [146]

“Mektûbât” adlı eserinde ise şöyle buyurmuştur:

“Cenâb-ı Hak kemâl-i rahmetinden, şerîat-ı İslâmiyyenin ebediyyetine bir eser-i himâyet olarak, her bir fesâd-ı ümmet zamânında bir muslih veyâ bir müceddid veyâ bir halîfe-i zî-şân veyâ bir kutb-i a‘zam veyâ bir mürşid-i ekmel veyâhúd bir nev‘í Mehdî hükmünde mübârek zâtları göndermiş; fesâdı izâle edip, milleti ıslâh etmiş; dîn-i Ahmedî (asm)’ı muhâfaza etmiş. Mâdem ádeti öyle cereyân ediyor, âhirzamânın en büyük fesâdı zamânında; elbette en büyük bir müctehid, hem en büyük bir müceddid, hem hâkim, hem mehdî, hem mürşid, hem kutb-i a‘zam olarak bir  zât-ı nûrânîyi gönderecek ve o zât da Ehl-i Beyt-i Nebevîden olacaktır. 

Lügat: ehl-i beyt, keyfiyyet, cereyân, dehş(e), elbette, kurt(a), tecrübe, dehşet, ediyye, gönder, hizmet, millet, muhbir, nebevî, âmiyy