Dokuzuncu Söz'ün Şerhi

Vâris-i Nebevî olan muvazzaf eşhás  hakkında da ekseriyyetle durum böyledir. Şâyet maddî veyâ ma‘nevî fetih yaklaşırsa veyâ tahakkuk ederse, ölüm vakitleri yaklaşmış demektir.

Suâl: “Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretleri hakkında bu fetih nasıl tahakkuk etmiştir?”

Elcevâb: Hakáik-ı îmâniyye ve esrâr-ı Kur’âniyyeyi beyân sadedinde te’lîf buyurduğu Risâle-i Nûr eserlerinin az da olsa serbest bırakılması ve okunmasıyla bu fütûhât tahakkuk etmiştir. O fütûhât, bir çekirdek gibi oldu. İnşaelláh, ileride Risâle-i Nûr’un hakíkí sáhibleri gelecek, onu maddî sâhada dahi neşr edecektir. O zevât-ı áliyye, hem hakáik-ı îmâniyye ve esrâr-ı Kur’âniyye cihetinde mütebahhir ulemâ olacak; hem İmâm Şâfií, İmâm Ebû Hanîfe gibi müctehid olacak; hem siyâset ve tedbîr-i álemde yüksek akıl ve üstün bir re’y sáhibi olacak; hem Gavs-ı Geylânî, İmâm-ı Gazâlî, İmâm-ı Rabbânî gibi ehl-i velâyet olacak; hem de Risâle-i Nûr’da tecdîd yapacaklardır. Üstâd Hazretleri, álemde sulh ü selâmeti te’mîn edecek böyle bir táifeyi rahmet-i İlâhiyyeden istemiş; duásı da kabûl olmuştur. O hâlde, sabır ve metânetle netîceyi bekleyelim. Zamân, büyük bir müfessirdir. İlk hamleleri yavaştan başlamıştır; min gayr-i şuúr görünecektir. Müellif (ra), “Sikke-i Tasdîk-ı Gaybî” adlı eserinde bu konuyu şöyle îzáh etmiştir:

“Âhir fıkrasında, Muhbir-i Sádık’ın haber verdiği ‘Ma‘nevî fütûhât yapmak ve zulümâtı dağıtmak zamân ve zemîni hemen hemen gelmiş’ diye fıkrasına, bütün rûh u cânımızla rahmet-i İlâhiyyeden niyâz ve temennî ediyoruz. Fakat, biz Risâletü’n-Nûr şâkirdleri ise: Vazífemiz hizmettir, vazífe-i İlâhiyyeye karışmamak

Lügat: tahakkuk, serbest, seriyye, ekseri, hizmet, muhbir, nebevî, seriyy, vâris