Dokuzuncu Söz/Şerh

ve dünyâ ömrü içinde tezáhür eden mühim inkılâbların, azím tasarrufâtın ve küllî ihsânâtın birer nümûnesi, misâli ve ma‘kesidir.  Meselâ; “gün” i‘tibâriyle sabâh vakti, günün başlangıcını; “sene” i‘tibâriyle bahâr mevsiminin başlangıcını; “ömr-i insân” i‘tibâriyle insânın ana rahmine düştüğü zamânı; “ömr-i álem” i‘tibâriyle, álemin yaradılışının birinci gününü hátırlatır ve bu zamânlarda vücûda gelen mühim inkılâbların, azím tasarrufâtın ve küllî ihsânâtın birer nümûnesi, misâli ve ma‘kesidir.

   Öğle namâzının vakti; günün kemâline; sene i‘tibâriyle yaz mevsiminin ortasına; ömr-i insân i‘tibâriyle gençlik kemâline; ömr-i álem i‘tibâriyle, Hazret-i Âdem (as)’ın yaradılış devrine benzer ve bu zamânlarda vücûda gelen mühim inkılâbların, azím tasarrufâtın ve küllî ihsânâtın birer nümûnesi, misâli ve ma‘kesidir.

    İkindi namâzının vakti; Güneş’in gurûba meyl etmesine; sene i‘tibâriyle güz mevsimine; ömr-i insân i‘tibâriyle ihtiyârlık vaktine; ömr-i álem i‘tibâriyle Âhirzamân Peygamberi (asm)’ın asr-ı saádetine benzer ve bu zamânlarda vücûda gelen mühim inkılâbların, azím tasarrufâtın ve küllî ihsânâtın birer nümûnesi, misâli ve ma‘kesidir.

Akşâm namâzının vakti; günün gurûbuna; sene i‘tibâriyle güz mevsiminin âhirinde pek çok mahlûkátın vazífe-i hayâttan terhís edilmesine; ömr-i insân i‘tibâriyle insânın vefâtına; ömr-i álem i‘tibâriyle dünyânın kıyâmet ibtidâsındaki harâbiyyetine benzer ve bu zamânlarda vücûda gelen mühim inkılâbların, azím tasarrufâtın ve küllî ihsânâtın birer nümûnesi, misâli ve ma‘kesidir.

Lügat: tasarrufât, peygamber, tasarruf, birinc, mevsim, küllî, simin