Evet, her bir namâzın vakti, mühim bir inkılâb başı olduğu gibi, azím bir tasarruf-i İlâhînin âyînesi ve o tasarruf içinde ihsânât-ı külliyye-i İlâhiyyenin birer ma‘kesi olduğundan,  Kadîr-i Zü’l-Celâl’e o vakitlerde daha ziyâde tesbîh ve ta‘zím ve hadsiz ni‘metlerinin iki vakit ortasında toplanmış yekûnüne karşı şükür ve hamd demek olan namâza emr edilmiştir.

(Evet, her bir namâzın vakti, mühim bir inkılâb başı olduğu gibi, azím bir tasarruf-i İlâhînin âyînesi ve o tasarruf içinde ihsânât-ı külliyye-i İlâhiyyenin birer ma‘kesi) akis yeri (olduğundan,  Kadîr-i Zü’l-Celâl’e o vakitlerde daha ziyâde tesbîh ve ta‘zím ve hadsiz ni‘metlerinin iki vakit ortasında toplanmış yekûnüne karşı şükür ve hamd demek olan namâza emr edilmiştir.)

Şu cümleler, “Dokuzuncu Söz”de geçen beş nüktenin bir hulâsasıdır. Şöyle ki;

“Evet, her bir namâzın vakti, mühim bir inkılâb başı olduğu gibi, azím bir tasarruf-i İlâhînin âyînesi ve o tasarruf içinde ihsânât-ı külliyye-i İlâhiyyenin birer ma‘kesi olduğundan” cümlesi, “Dördüncü ve Beşinci Nükte”lerin esâsıdır, tafsílâtı orada îzáh edilecektir. “Kadîr-i Zü’l-Celâl’e o vakitlerde daha ziyâde tesbîh ve ta‘zím ve hadsiz ni‘metlerinin iki vakit ortasında toplanmış yekûnüne karşı şükür ve hamd demek olan namâza emr edilmiştir” cümlesi ise, “Birinci, İkinci ve Üçüncü Nükte”lerin esâsıdır, tafsílâtı orada îzáh edilecektir.

“Dördüncü ve Beşinci Nükte”lerin hulâsası şudur ki: Gün içindeki her bir namâz vakti, sene içinde, insân ömrü içinde