Dokuzuncu Söz/Metin

Demek, bu beş vaktin her biri, bir mühim inkılâb başında olduğu ve büyük inkılâbları ihtár ettiği gibi; kudret-i Samedâniyyenin tasarrufât-ı azíme-i yevmiyyesinin işâretiyle; hem senevî, hem asrî, hem dehrî kudretin mu‘cizâtını ve rahmetin hedâyâsını hátırlatır. Demek, asıl vazífe-i fıtrat ve esâs-ı ubûdiyyet ve kat‘í borç olan farz namâz, şu vakitlerde lâyıktır ve ensebdir.

Şerh

Taklîdi kırılmış, son derece perîşâniyyete girmiş olan şu ümmeti şu hâlden halâs eyle. Âmîn…

(Demek, bu beş vaktin her biri bir mühim inkılâb başında olduğu ve büyük inkılâbları ihtár ettiği gibi; kudret-i Samedâniyyenin tasarrufât-ı azíme-i yevmiyyesinin işâretiyle; hem senevî, hem asrî, hem dehrî, kudretin mu‘cizâtını ve rahmetin hedâyâsını hátırlatır.) Müellif (ra), “senevî” ta‘bîriyle seneye; “asrî” ta‘bîriyle insân ömrüne; “dehrî” ta‘bîriyle de dünyânın ömrüne işâret eder ve bunların beş devrinde tezáhür eden kudret-i İlâhiyyenin mu‘cizelerini ve rahmet-i bî-nihâyenin hediyyelerini hátırlatır.

(Demek, asıl vazífe-i fıtrat ve esâs-ı ubûdiyyet ve kat‘í borç olan farz namâz, şu vakitlerde lâyıktır ve ensebdir) daha münâsibdir.

Her günde beş vakit, bütün álemdeki inkılâbâtı, ihsânâtı ve tasarrufâtı içine almıştır ve bunları insânın hátırına getirir. O vakitlerde namâz kılmak, سُبْحَانَ اللّٰهِ  diyerek tekvînî ve teklîfî bütün nekáis ve kusúrâttan ve ehl-i küfür ve dalâletin efkâr-ı bâtılasından Cenâb-ı Hakk’ı takdîs etmek lâzımdır. Onun için, 

Lügat: tasarrufât, tasarruf, udre(t), ediyye, hediyy, senevî, sinin