Dokuzuncu Söz'ün Şerhi

İşte namâz, böyle küllî bir ubûdiyyetle o mühim inkılâblara, o küllî ni‘metlere ve o azím tasarrufâta karşı mukábele etmek demektir. Böyle küllî bir ubûdiyyet ise, saádet-i ebediyyenin vücûdunu istilzâm eder. 

Öyleyse haşir gelecektir. Demek, 

فَسُبْحَانَ اللّٰهِ ح۪ينَ تُمْسُونَ وَح۪ينَ تُصْبِحُونَ ۞ وَلَهُ الْحَمْدُ

 فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِيًّا وَح۪ينَ تُظْهِرُونَ

âyet-i kerîmeleri, hem nev-ı beşeri tesbîh, tahmîd ve ta‘zími ifâde eden namâz gibi böyle küllî bir ibâdete da‘vet eder. Hem haşrin vukú‘ bulacağını isbât eder. Hem de insânın ebedî saádet ve felâhının çâresi, îmân ve ubûdiyyet olduğunu bildirir.

Cenâb-ı Hak, taklîdi kırılmış, teslîmi bozulmuş şu asırda ümmet-i Muhammed (asm)’ın imdâdına kemâl-i merhametiyle Üstâd Bedîuzzamân (ra) Hazretlerini dellâl-ı Kur’ân olarak koşturmuş; ekser mesâili ilhâmât mahsúlü olan bu Kur’ânî ve îmanî eserleri ona yazdırmış ve o eserler vâsıtasıyla ehl-i îmânın îmânını taklîdden tahkíka çıkarmış, bizleri de bu nûrlu eserlerin şerh ve îzáhı vazífesiyle tavzíf buyurmuştur.

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبّ۪ي

Yâ Rab! Sen, bin bir isim ve sıfatınla her yerde hâzır ve nâzırsın! Bin bir ismini, insân denilen âyîne-i câmiada gösteriyorsun. İnsân denilen şu âyîne-i câmiada tecellî eden bin bir ismin hürmetine, şu álemi zevâl ve fenâdan, şu ümmet-i Muhammediyyeyi de şu ân dûçâr olduğu maddî ve ma‘nevî esâretten kurtar, Kur’ân’a hádim eyle. 

Lügat: tasarrufât, ebediyyen, merhamet, muhammed, tasarruf, kurt(a), ediyye, küllî