İkinci sabâh ise, sabâh-ı haşri ihtár eder. Evet, şu gecenin sabâhı ve şu kışın bahârı ne kadar ma‘kúl ve lâzım ve kat‘í ise, haşrin sabâhı da, berzahın bahârı da o kat‘ıyyettedir.

(İkinci sabâh ise, sabâh-ı haşri ihtár eder.) Sabâha yakın olan devir ise, yedinci devirdir. Bu devir, dünyânın ömrünün bittiği devirdir. Müellif (ra), bu devri îzáh etmemiş; ikinci sabâh ile sabâh-ı haşri isbât etmiştir.

(Evet, şu gecenin sabâhı ve şu kışın bahârı ne kadar ma‘kúl ve lâzım ve kat‘í ise, haşrin sabâhı da, berzahın bahârı da o kat‘ıyyettedir.) Müellif (ra), bu cümlesinde mezkûr dört devri bir arada zikr ediyor. Şu günün sabâhını kim getirmişse, mevsimleri vefât ettirip kışı getiren de O’dur. Kışı kim getirmişse, insânı vefât ettirip kabre idhál eden de O’dur. Kim insânı vefât ettirip kabre idhál etmiş ise, şu kocaman álemi vefât ettirip álem-i Berzah’a gönderen de O’dur. Öyleyse, şu sabâhı getiren kim ise, bu bahârı bir daha getiren yine O’dur. Şu kışı kaldırıp bahârı getiren kim ise, şu insânı kabirden ihyâ edip kaldıracak yine O’dur. Şu insânı kabirden ihyâ eden kim ise, şu álemi vefât ettikten sonra bir daha dirilten de O’dur. [118]

Eğer ikinci sabâhın ve ikinci bahârın gelişini inkâr edebilirsen, o zamân haşrin sabâhını, berzahın bahârını da inkâr