Bu îmânî ve Kur’ânî dersleri mütefekkirâne okumak, mezkûr devirlerde tecellî eden celâlli, cemâlli ve kemâlli esmânın tecelliyyâtını anlamak ve bu ma‘nâda bir namâzı kılmak ne kadar lüzûmlu, ne kadar lezzetlidir.

Günün beş vakti, mezkûr devirlerin her birine bakar, hátırlatır, onlardan haber verir ve onlarda tecellî eden celâlli, kemâlli ve cemâlli esmâyı birden okutur ve nev-ı beşeri gaflet uykusundan uyandırıp vazífe-i asliyyesi olan namâzı hakkıyla kılmak súretiyle dergâh-ı İlâhîye acz ve fakrını, naks ve kusúrunu i‘lân etmek ma‘nâsında olan tesbîh, ta‘zím, hamd ve şükür vazífesini edâ etmeye da‘vet eder.

Müellif (ra), bu eserinde beş vakitle berâber iki vakti daha zikr ediyor:

Biri: Gece vaktidir ki; bu altıncı vakittir.

Diğeri: İkinci sabâhtır ki, bu da yedinci vakittir.

Bu iki vakitte mükellefiyyet olmadığı için farz bir namâz yoktur. Çünkü, gece vakti, hem ömr-i insân i‘tibâriyle Álem-i Kabr’e; hem ömr-i dünyâ i‘tibâriyle de Álem-i Berzah’a işâret eder. İkinci sabâh ise, haşir sabâhına işâret eder. Bu vakitlerde ise teklîf yoktur. Bu iki vakitle berâber toplam yedi devre olur. O yedi devre ise şunlardır:

Birinci Devre: Semâvât ve Arz’ın altı gün hılkatinden birinci devresidir.

İkinci Devre: Hılkat-i insân (Hazret-i Âdem (as)’ın yaradılış) devresidir.

Üçüncü Devre: Âhirzamân Peygamberi Hazret-i Muhammed (asm)’ın devresidir.