Dokuzuncu Söz/Metin

     Gece vakti ise, hem kışı, hem kabri, hem Álem-i Berzah’ı ifhâm ile rûh-i beşer rahmet-i Rahmân’a ne derece muhtâc olduğunu insâna hátırlatır.  Ve gecede teheccüd ise, kabir gecesinde ve Berzah karanlığında ne kadar lüzûmlu bir ışık olduğunu bildirir,

Şerh

vefâtı olan kıyâmetten sonra tamâmen harâb olduğu zamâna işâret eder.

İşte yatsı vakti, bu devirlere işâret eder ve bu devirlerde tezáhür eden acîb inkılâbâtı ihtár ile tecelliyyât-ı celâliyyeyi; azím tasarrufâtı ihtár ile tecelliyyât-ı kemâliyyeyi ve küllî ihsânâtı ihtár ile tecelliyyât-ı cemâliyyeyi gösterir.

Hulâsa: Gün i‘tibâriyle yatsı vakti; álem-i zulümât, nehâr áleminin bütün âsârını siyâh kefeni ile setr etmesine; sene i‘tibâriyle kışın, beyâz kefeni ile ölmüş yerin yüzünü örtmesine; tabakát-ı ömr-i insân i‘tibâriyle vefât etmiş insânın bakıyye-i âsârı dahi vefât edip nisyân perdesi altına girmesine; edvâr-ı ömr-i álem i‘tibâriyle de dâr-ı imtihân olan dünyânın bütün bütün kapanmasına benzer ve onlardaki inkılâbât, ihsânât ve tasarrufâtı hátırlatır. Cenâb-ı Hak, bu inkılâbât, ihsânât ve tasarrufâta mukábil, cin ve insi tesbîh, tahmîd ve tekbîr vazífesine da‘vet eder. Bu vazífe ise, ancak namâz vâsıtasıyla hakkıyla edâ edilebilir.

 (Gece vakti ise, hem) sene i‘tibâriyle (kışı, hem) insânın ömrü i‘tibâriyle (kabri, hem) dünyânın ömrü i‘tibâriyle (Álem-i Berzah’ı ifhâm ile rûh-i beşer rahmet-i Rahmân’a ne derece muhtâc olduğunu insâna hátırlatır. Ve gecede teheccüd ise, 

Lügat: tasarrufât, tasarruf, teheccüd, âliyye, küllî