Mü’min, namâza tek başına girmiyor. İnsân, álemin hulâsası olduğundan mü’min namâza durduğunda, ma‘nen bütün álem namâza durmuş demektir. Onun için, namâza kıyâm edildiğinde الصَّلٰاةُ قَامَتِ قَدْ denilir. Ya‘nî: “Namâz káim oldu.” Ya‘nî; “Bütün álem kıyâmdadır, seni bekliyor. Sen de namâza kalk ve onlara imâm ol!” demektir. Sen ise, Resûl-i Ekrem (sav)’in ümmetinden bir ferd olarak mevcûdât-ı áleme imâm olacaksın. Gücün varsa, imâm olarak mevcûdât-ı álemin ibâdetlerini Cenâb-ı Hakk’a takdîm edebilirsin. Bu asırda Kur’ân’ın ma‘nevî bir tefsîri olan Risâle-i Nûr’un “Sözler” adlı eserinde bu konu şöyle beyân buyrulmuştur:

Evet, kâinâtın küçültülmüş bir misâli, hılkat ağacının en mükemmel bir meyvesi, mevcûdâtın bir vekîl-i umûmîsi, esmâ-i İlâhiyyenin en câmi‘ âyînesi ve tecelliyyât-ı Zâtiyyeye mazhar olan şu insân, اَللّٰهُ اَكْبَرُ diyerek namâza girdiğinde, bütün álem ma‘nen onunla berâber namâza durmaktadır.