Yirmi Dördüncü Lem'a/Metin

Ve tesettür ile nâmahremin iştihâsını açmamak ve tecâvüzüne meydân vermemek, zaíf hılkatı emreder ve kuvvetli ihtár eder. Ve bir siperi ve kal'ası çarşafı olduğunu gösteriyor. 

Şerh

yaradılışının gereği (sakınmak ister. Ve tesettürle) çarşaf ile (nâmahremin iştihâsını açmamak) kendisine şehvet nazarı ile baktırmamak (ve tecâvüzüne) serkeş ve sefîh insânların el, dil ve bakışlarının hücûmuna (meydân vermemek, zaíf hılkatı) zaíf bir yaradılışa sáhib olması (emreder ve kuvvetli ihtár eder.) Kadınlar fıtraten korkaktır. Ecnebîlerin tecâvüzâtından korkmaları sebebiyle de örtünmeye muhtâcdırlar. Tâ ki, erkekler, ádî bir metá’ gibi onları kullanmasın ve perîşân etmesin.

Bu metinde de Müellif (ra), kadının çarşafla örtünmesinin fıtrî ve zarûrî olduğunu gelecek hikmetlerle beyân etmektedir:

a) Kadınlarda yabancı erkeklere karşı fıtratları gereği korkaklık mevcûd olduğu için, fıtraten şer’í tesettür olan çarşaf ile örtünmeye muhtâcdırlar.

b) Kadınların, nâmahremlerin iştihâlarını açmamaları için çarşafla örtünmelerine ihtiyâc vardır.

c) Yabancı erkeklerin tecâvüzlerine meydân vermemek için, kadınlar yüzleri dâhıl baştan ayağa kadar çarşafla örtünmeleri îcâb eder.

Baştan buraya kadar tesbît ettiğimiz on iki hüccet, kadının fıtratının tesettürü iktizá ettiğini (ve bir siperi) kendisini el, dil ve háin bakışıyla râhatsız eden sefîh erkeklere karşı sığınağı  (ve kal'ası) iffet ve nâmûsunu, haysiyyet ve şerefini koruyacağı yeri ancak (çarşafı olduğunu gösteriyor. 

Lügat: tesettür, hikmet, hüccet, serkeş, çarşaf, şehvet, sinin