Şerh

çok sıkıntı ve meşakkatlere ma’rûz kaldığı hâlde, kemâl-i sabır ve metânetle hakta sebât etmiş, dînden ta’vîz vermemiş ve bu husûsta ümmete muktedâ bih olmuştur.

         Peygamberlere ve onların vârisi olan ulemâya ittibâ’a mükellef olan bizler de belâ ve musîbetlere, ehl-i küfür ve nifâktan gelen ezâ ve cefâya karşı, sabır ve metânet içinde vazîfe-i dîniyyemizi devâm ettirmeliyiz. Tahammül edebilmek için de حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ âyetinin hısn-ı hasînine sığınmalıyız.

Yâ Rab! Bu âyet-i kudsiyye ile sana intisâb ederiz. Belâları def’eyle. Bizi kahrınla değil, lütuf ve kereminle terbiye et. Günâhlarımızı belâlarla değil, rahmetinle affeyle. Kâfîrleri ve zâlimleri başımıza musallat eyleme. Zîrâ onlarda insâf ve merhamet yoktur. Yâ Rab! Bize zulmedenlerden intikàmımızı sen al. Bizi dînde musîbete uğratma. Dünyâyı en büyük düşüncemiz ve ilmimizin nihâyeti kılma! Bize acımayanları ve senden korkmayanları bize musallat eyleme. Amîn.

Risâle-i Nûr mesleği acz, fakr, şefkat ve tefekkür olmak üzere dört esâsa dayanır. Ölüm gibi bir belâya mahkûm olmamızın sebebi, aczimizdir. Hadsiz ihtiyâç sâhibi olmamız, bâhusûs bizdeki ebedî yaşamak arzûsu fakrımızdır. Mevcûdâtın mevt ve fenâsını, zevâl ve firâkını görüp onlara acimâmız şefkatimizdir. O mevt ve fenâ, zevâl ve firâk perdesi altında “âlem nedir, nereden gelip nereye gidiyor, vazîfesi nedir?” suâllerine cevâb bulmak ve o suâller netîcesinde Rahîm, Hakîm ve Vedûd bir Zât’ı tanımak ve âhiretin vücûdunu tasdîk etmekle tılsım-ı kâinâtı çözmek tefekkürümüzdür. Rahîm, Hakîm ve Vedûd isimleriyle müsemmâ bir Zât’ın cemâliyle müşerref olmaya ve rızâsını elde etmeğe ve O Zât’ın ehl-i îmâna va’dettiği ebedî saâdet diyarı olan Cennet’e iştiyâk göstermek, şükür ve ubûdiyyetle O’nun hizmetine girmek, O Zât-ı Gaybî’ye karşı hüşyâr bir kalbe sâhib olmak ise şevkimizdir. Risâle-i Nûr eserlerinde bu dört esâs ders verildiği gibi; şerh ve îzâhını yaptığımız bu “Yirmi Dördüncü Mektûb” adlı eserde dahi bu dört esâs ders verilmektedir. O hâlde bu dört esâs muvâcehesinde bu eser okunmalı ve anlamaya çalışılmalıdır. اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ  deyip şükretmek

Lügat: peygamber, merhamet, meşakkat, tahammül, tefekkür, terbiye, hadsiz, hizmet, mahkûm, saâdet, âhiret, şefkat, vâris, âhire