Şerh

(İbrâhîm üzerine) tarafımızdan (selâm olsun.) O Yüce Peygamber, dâimâ Allâh’ın hıfz ve inâyetine mazhar bulunsun. Meleklerin, insânların, cinlerin arasında selâm ile, hürmet ile zikredilsin.”^[1]

سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

 “(Mûsâ ve Hârûn üzerine) bizden (selâm olsun.) Zîrâ bu zâtlar, böyle bir selâma lâyıktırlar. Melekler, insânlar ve cinler, onların hakkında selâmet ve saâdet temennîsine devâm ederler. O mübârek Peygamberler, böyle güzel bir zikre, umûmî bir muhabbete ve insânların hürmetine nâil bulunmuşlardır. Kıyâmete kadar hayr ile yâd edileceklerdir.”^[2]

Âyetlerinin sarâhatiyle de İbrâhîm, Mûsâ ve Hârûn (as) ise rahmet ve selâm ile yâdedildiler. Bâhusûs Hazret-i İbrâhîm ve onun âli olan peygamberlere, Ümmet-i Muhammed (asm), kıyâmete kadar beş vakit namazlarında salât u selâm getirirler. Onları bu selâma nâil eden ve onları ma’nen yücelten Allâh’tır. 

Nasıl ki; İbrâhîm (as) رَبَّنَا وَابْعَثْ فيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ  duâsında dîn-i Hakk’ın bütün cihânda i’lâ ve i’zâzı için Resûl-i Ekrem (asm)’ı Rabbinden istemiş. Cenâb-ı Hak da onun bu duâsını Resûl-i Ekrem (asm)’ı göndermekle ve dîn-i Mübîn-i İslâm’ı bütün cihâna hakîm kılmakla kabûl buyurmuştur. Aynen öyle de Üstâd Bedîüzzamân Hazretleri de hadîs-i şerîflerde haber verilen bir zâtı, Rabbinden temennî edip istemiş ve bu zâtı müjdelemiştir. O zât gelecek, Risâle-i Nûr’u kendisine proğram yapacak, bid’aları kaldıracak, sünnet-i seniyyeyi ihyâ edecek, ahkâm-ı Kur’âniyyeyi bütün cihâna hakîm kılacak, âlem-i İslâm’ın birlik ve berâberliğini izn-i İlâhî ile te’min buyuracaktır. O zât da Âl-i Beyt-i Nebevî’den olacaktır.

Bediüzzamân Hazretleri îman-ı tahkìkîyi neşr ve ehl-i îmanı dalâletten kurtarmak noktasında vazîfe-i ilmiyyesini ve dîniyyesini bihakkın edâ etmiş. Bu uğurda pek,

Lügat: peygamber, muhabbet, muhammed, kurt(a), seniyye, dildil, gönder, nebevî, saâdet, sünnet