Şerh

(âyetlerini okusun.) Senin varlığını ve birliğini bildiren teklîfi ve tekvînî âyetleri okuyup göstersin. (Ve onlara kitâbı ve hikmeti öğretsin.) Onlara Kur’ân-ı Kerîm’i, sünneti ve ahkâm-ı İlâhiyyeyi öğretsin. Hem bütün ukùlü meşgùl eden “Âlem nedir, nereden gelmiş, nereye gidiyor, vazîfesi nedir?” Suâllerine cevâb versin. (Ve onları tezkiyede bulunsun.) Onları şirkten, küfürden, dalâletten ve her türlü ahlâk-ı seyyieden temizleyip tevhîde, îmâna, hidâyete ve ahlâk-ı hamîdeye sevketsin. Ey Rabbim! (Şüphe yok ki sen Azîz’sin.) Emrinde gàlibsin, her dilediğini yapmağa kàdirsin ve (Hakîm’sin.) Her dilediğin ve vücûda getirdiğin şey, hikmet ve menfaat îcâbıdır. Artık böyle bir peygamberi göndermek husûsunda da Senin kudret ve hikmetin her bakımdan kâfîdir.”^[1] diye duâ etmiş. Cenâb-ı Hak da asırlar sonra Hazret-i Muhammed (asm)’ı göndermekle Hâlil’inin bu duâsını kabûl etmiştir.

Evet, asırlar sonra Hazret-i İbrâhîm (as)’ın bu duâsı kabûl olmuş, oğlu İsmâîl (as)’ın nesl-i mübârekinden Âhirzamân Peygamberi, Fahr-i Kâinât Hazret-i Muhammed (asm) Mekke-i Mükerreme’de dünyâya teşrîf buyurarak bütün insânlığa Cenâb-ı Hakk’ın dînini teblîğ buyurmuş ve da’vâsının hakkàniyyetini isbât için izn-i İlâhî ile binlerce mu’cize göstermiştir.

Demek Hazret-i İbrâhîm (as)’ın kemâl-i sabır ve metânetle risâlet vazîfesini edâ ederken, ma’rûz kaldığı pek çok sıkıntı, belâ ve musîbetlerin altında Resûl-i Ekrem (asm) gibi bir zâtın âleme reis olarak gönderileceği saklıdır. Va’de uzundu, ama tahakkuk etti. Netîcede ne Nemrûd kaldı, ne saltanatı. Ne Fir’avun kaldı, ne şevketi…

اَلاَ لَعْنَةُ اللَّهِ  عَلَى الظَّالِمِينَ

“(Haberiniz olsun ki; Allâhu Teâlâ’nın la’neti) gazabı, rahmetinden uzaklaştırması (zâlimler üzerinedir.)”^[2] âyetinin sarâhâtıyla onlar la’nete ma’rûz kaldılar.

سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ

Lügat: mekke-i mükerreme, peygamber, muhammed, saltanat, tahakkuk, menfaat, tezkiye, udre(t), gönder, hikmet, seyyie, sünnet, tersin, şevket