Şerh

gideceğiz. Bu geçici hayâtın ne ehemmiyyeti vardır. Bu hayâtta gördüğümüz ni’metler geçici olduğu gibi; ma’rûz kaldığımız belâ ve musîbetler de geçicidir. O hâlde müteessir ve müteellim olmamak gerektir. Hem bu belâ ve musîbetlerden dolayı hesâbsız bir mükâfâta nâil olacağız, diye tesellî bulurlar.”

أُولٰئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ ۖ وَأُولٰئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ

“(İşte onlar) o kendilerinin Allâh’a döneceklerini söyleyen sabırlı zâtlar (için Rableri tarafından mağfiretler) vardır (ve rahmet vardır.) Dünyevî ve uhrevî lûtuf ve ihsân takdîr edilmiştir. (Ve hidâyete erenler de) istikàmet dâiresinde hareket edenler de (onlardır.)”^[1]

O hâlde bu büyük imtihâna karşı إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ deyip sabır ve metânet göstermeliyiz. Şâyet sabır ve metânet gösterirsek, sevâb ve mükâfâtımız pek ziyâde olacaktır. İnşâallah. Zîrâ Cenâb-ı Hak, kelâmında sebredenlere, mükâfâtlarının hesâbsız bir sûrette verileceğini va’detmiştir. Ya onlara, sabırlarına karşılık ummadıkları tarzda pek çok mükâfât verir. Ya da onları hesâba çekmeden Cennet’e koyar.^[2]

Tefsîr-i Beydâvî’nin beyânına göre; Resûlullah (asm) şöyle buyurmuştur: “Ehl-i sabrın ecirlerini beyân hakkında yevm-i kıyâmette mîzân kurulur. Amel sâhiblerinin, her nev’i amelleri terâzîde tartılır. Herkes ameline göre ecrini alır. Ancak belâya ve mesâibe mübtelâ olanların sabırlarına terâzî ve tartı olmaz. Belki onların ecirleri üzerlerine dökülür, hesâbı olmaz. Hattâ dünyâda ömürleri âfiyetle geçenler, “Keşke dünyâda cesetlerimiz makaslarla kesilmiş olsaydı da bu dereceye nâil olsaydık.” diye temennîde bulunurlar. Lâkin âhirette bu temennîleri yerine gelmez.”^[3]

         Cenâb-ı Hak, Celîl isminin tecellîsinden gelen belâ, musîbet ve hastalıklarla bizleri terbiye ediyor. Hadîs-i şerîfte ifâde edildiği gibi; “Cenâb-ı Hak, bir kulu

Lügat: dünyevî, hareket, terbiye, teelli, teessi, uhrevî, âhiret, lâkin, âhire