Şerh

O’nun evlâdından birisini göndermek sûretiyle O’nun intikàmını alıp fahrini yükseltti. Aynen öyle de O Zât-ı Rahîm, biz musîbetzede ehl-i îmâna da bir gün bir ferec ve necât ihsân edecek, bizi ehl-i dalâletin esâretinden kurtaracaktır. İnşâallah. Öyle ise umutsuz olmadan rahmet-i İlâhiyyeden ferec ve necâtı intizâr edelim. Kazâ ve kadere teslîm olalım.

Şu anda küre-i arz üzerinde Ken’anîler nâmı altında bir kavmi kimse gösterebilir mi? O kavim, şirk, zulüm, tuğyân ve istibdâtları sebebiyle yeryüzünden silindi, âdî ve sânı bile unutuldu. İşte Allâh (cc), zâlim kavimlerden böyle intikàm alır.^[1] O zamânda o zâlim kavme karşı hakkı müdâfaa eden İbrâhîm (as) ve etbâı ise, kıyâmete kadar hem kalblerde taht kurdu, hem de bütün ehl-i îmân tarafından selâm ile yâdedildi. Demek şu âlemde devâmlı olarak ehl-i küfür, celâlli bir silleye ma’rûz kaldığını, ehl-i îmân ise, cemâlli bir iltifâta mazhar olduğunu görüp ibret almamız ve hakda sâbitu’l-kadem olmamız lâzımdır.

Danyâl (as) zamânında Buhtu’n-Nasr denilen bir pâdişâh vardı. Danyâl (as) da sarayın içerisinde onun hâkimi idi. O memlekette en az bin tâne yalancı kâhin vardı. Bu kadar çok kâhin bulunmasına rağmen, Danyâl (as) gelip meclisde oturur, Buhtu’n-Nasr da O’nun dediğini yapardı. Hakìkì peygamber tek O idi. Günün birinde Danyâl (as), Benî İsrâîl’e ve onlara dedi ki: “Siz mağlûb olacaksınız. Fâris, size galebe edecek. Zîrâ siz, Allâh’a itâat etmiyorsunuz.” Hazret-i Danyâl (as)’ın daha önce onlara vermiş olduğu haberler, zamânı geldiğinde aynen çıkmıştı. Ordu da savaşa gitmek için hazırlanmıştı. Danyâl (as)’ın muhâlifleri, Buhtu’n-Nasr’a gidip dediler ki: “Bu adam seni sevmiyor. Senin hakkında mağlûbiyyeti istiyor. Bu uğursuzdan bizi kurtar.” Bunun üzerine Buhtu’n-Nasr, Danyâl (as)’ı çağırdı ve:

“Söyle bakayım, ne görüyorsun?” dedi. Danyâl (as) cevâben:

“Ben, gökte tahtına oturmuş bir pâdişâh görüyorum” dedi. Buhtu’n-Nasr:

“O pâdişâh, sana ne diyor?” diye sordu. Danyâl (as):

“Ben bir tâne koçun şu İran tarafından çıktığını görüyorum. O koç, boynuzlarıyla vuruyor, sizi yerin dibine geçiriyor. Sonra Yunan tarafından bir koç çıkıyor. O da

Lügat: ehl-i dalâlet, küre-i arz, peygamber, memleket, kurt(a), gönder, meclis, rağmen, kâhin, âdiş