geliyor, İrandan gelen koçu yerin dibine geçiriyor.” Buhtu’n-Nasr:

“Ta’bîri nedir?” diye sordu.

“İran’da bir devlet çıkacak. O devlet gelip sizi mağlûb edecektir. Zîrâ sizin cürmünüz var, siz Allâh’a itâat etmiyorsunuz. Allâh, size bu cezâyı verecektir. İranlılar da ateşperest olduğu için Cenâb-ı Hak, onların başına da Yunanlıları musallat edecektir.”

O yalancı kâhinler, Buhtu’n-Nasr’a dediler ki: “Bu adam, uğursuzdur. Hemen bunu ortadan kaldırın.”

Bunun üzerine Hazret-i Danyâl (as)’ın elini ve kolunu bağlayarak getirip içinde aslanların bulunduğu bir kuyuya atarlar ve “Bu cezâ, devletimizin düşmanı olman sebebiyledir,” derler.

Sabahleyin Buhtu’n-Nasr, kuyunun başına gelip Danyâl (as)’ın hiçbir zarar görmediğini görünce şöyle der:

“Ya Danyâl! Senin Rabbin seni kurtardı mı?”  O da yüksek bir sesle:

“Evet, beni hem senden, hem de aslanlardan kurtardı,” cevâbını verir. Buhtu’n-Nasr hayret eder, hemen O’nu kuyudan çıkarır. Buhtu’n-Nasr:

“Danyâl (as)’ı şikâyet edenleri getirin, hepsini birer birer kuyuya atın,” emreder. Yalancı kâhinler kuyuya atıldığı esnâda, daha havada iken aslanlar onları yakalayıp parçalarlar.

Târih şâhiddir ki; ehl-i hak her ne kadar ehl-i dalâlet tarafından zulüm ve hakàrete ma’rûz bırakılmışsa da netîcede Zât-ı Akdes, ehl-i hakkı dâimâ gàlib ve azîz, muhâlifleri olan ehl-i bâtılı da mağlûb ve zelîl etmiştir. Bu, kâinâtta cârî olan bir kànûn-i İlâhî’dir. 

Belâ ve musîbetlerin altında rahmet-i İlâhiyyenin tecellîsi görünür. Meselâ; ölüm olmazsa, Cennet’e nasıl gidilebilir? Rü’yet-i cemâl-i İlâhiyye ki; beşerin elde etmek istediği en yüksek makàmdır. Ölüm olmazsa, bu makàma nasıl erişilebilir? Çünkü Cennet’e giden ve hakìkì dost olan Allâh’ın cemâline kavuşturan