Birinci yüzü: Esmâ-i İlâhiyyeye bakar, onların âyinesidir.

İkinci yüzü: Âhirete bakar, onun mezraasıdır.

Üçüncü yüzü: Fânîlere bakar, ehl-i hevesâtın ma’şûkası, ehl-i gafletin mel’abegâhıdır.

Dünyânın fânîlere bakan yüzünde zevâl ve firâk vardır. Âhirete ve esmâ-i İlâhiyyeye bakan yüzünde ise zevâl ve firâk yoktur. Dünyânın üçüncü yüzüne bakan bir insân, hakìkì vücûdu olmayan bir dünyâda yaşar. Zîrâ dünyânın hakìkì vücûdu, esmâ-i İlâhiyyeye âyine ve âhirete tarla olması cihetinde tebârüz eder. Bu iki yüzde dünyânın hakìkì bir vücûdu vardır. Diğer yüzünde ise dünyânın hakìkì bir vücûdu yoktur.

Bu “Beşinci Remiz” ise; Vâcibü’l-Vücûd ünvânına bakar.