Şerh

devâm ediyor. Hayâtta olanlardan vefât edenlere dâimî bir sûrette sevâb ve mükâfât gidiyor, onlardan ise bize duâ ve himmet geliyor.

         Hem o sırr-ı intisâb ile kabir âlemi birden nûrlanır. Bütün ölmüşler başlarını kaldırarak “Bizler ölmemişiz, diriyiz. İlm-i İlâhî’de Vâcibü’l-Vücûd’a dayanarak yaşıyoruz. Siz de zamânı gelince yanımıza gelin, görüşelim.” diyecekler. Müellif (ra); îmân ile Zât-ı Vâcibü’l-Vücûd’a intisâbın verdiği bu müjdeyi şöyle îzâh etmektedir:

         “Meselâ senin gàyet sevdiğin birtek evlâdın sekerâtta ölmek üzere iken ve me’yûsâne elîm ebedî firâkını düşünürken; birden Hazret-i Hızır ve Hakîm-i Lokmân gibi bir doktor geldi, tiryâk gibi bir ma’cûn içirdi O sevimli ve güzel evlâdın gözünü açtı, ölümden kurtuldu. Ne kadar sevinç ve ferâh veriyor anlarsın. İşte o çocuk gibi sevdiğin ve ciddî alâkadar olduğun milyonlar sence mahbûb insânlar o mâzî mezâristanında -senin nazarında- çürüyüp mahvolmak üzere iken, birden hakìkat-ı îmân, Hakîm-i Lokmân gibi o büyük i’dâmhâne tevehhüm edilen mezâristana kalb penceresinden bir ışık verdi. Onunla baştanbaşa bütün ölüler dirildiler. Ve ‘Biz ölmemişiz ve ölmeyeceğiz, yine sizinle görüşeceğiz’ lisân-ı hâl ile dediklerinden aldığın hadsiz sevinçler ve ferâhları, îmân bu dünyâda dahi vermesiyle isbât eder ki: ‘Îmân hakìkatı öyle bir çekirdektir ki, eğer tecessüm etse, bir Cennet-i husûsiyye ondan çıkar; o çekirdeğin şecere-i tûbâsı olur’ dedim.”^[1]

Hulâsâ: Bir an Allâh’a intisâb ettin, O Zât-ı Vâcib-ül Vücûd’un vücûdunu kabûl ettin, bütün âlemi de o vücûdun tecelliyyâtına mazhar hissettin, bir an böyle yaşadın. Bu hâl, milyonlar sene vücûdda kalmışsın gibidir. Bin sene veyâ bir milyon sene de intisâbsız yaşadın, bir an yaşamış gibisin. İşte sırr-ı intisâbın hakìkati ve kazandırdığı envâr-ı vücûd bununla anlaşılır. Müellif (ra), bu konuda şöyle buyuruyor:

         “Hakìkat ilmini, hakìkì hikmeti istersen; Cenâb-ı Hakk’ın ma’rifetini kazan. Çünkü bütün hakàik-i mevcûdât, İsm-i Hakk’ın şuaâtı ve esmâsının tezâhürâtı ve sıfatının tecelliyyâtıdırlar. Maddî ve ma’nevî, cevherî, arazî herbir şeyin, herbir insânın hakìkatı, birer ismin nûruna dayanır ve hakìkatına istinâd eder. Yoksa hakìkatsız,

Lügat: alâkadar, tecessüm, tevehhüm, şecer(e), hadsiz, hikmet, himmet, ciddî, vâcib, şelim