Şerh

etmemek için, şu mevcûdât-ı âlemi mevt ve fenâ, zevâl ve firâk ile ademe götürmeyip bekàya mazhar edecektir. Bu hâl, âlemin yokluktan kurtulmasına sebebiyyet verecek başlı başına bir dâî ve muktazîdir. Cenâb-ı Hak, gelecek âyet-i kerîmelerinde O şefkatli Resûl ve re’fetli Nebî’yi şöyle tavsîf etmektedir:

وَمَا اَرْسَلْنَاكَ اِلاَّ رَحْمَةً لِلْعَالَمينَ

“Biz, seni bütün âlemlere bir rahmet olmak için gönderdik.”^[1]

اَلنَّبِىُّ أَوْلَىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ

“(Peygamber,) insânlığı ilâhî dînden, kulluk vazîfelerinden haberdâr ederek, saâdet yoluna sevketmeğe Allâh tarafından görevlendirilmiş olan Hazret-i Muhammed (asm), (mü’minlere kendi nefislerinden daha önce gelir.) daha tercîhe şâyandır. Çünkü mü’minlerin hakìkì bir hayâta, ebedî bir saâdete nâil olmaları, ancak o yüce Peygamber sâyesinde mümkündür. Binâenaleyh nev’-i beşer, dînî ve dünyevî her husûsta o yüce Peygamberi rehber edinmelidir, onun yolunda fedâkârlığı, kendi nefisleri uğrundaki fedâkârlığa takdîm ve tercîhte bulunmalıdır. İnsânların kendi nefisleri, çok kere kendilerini bir takım kötü arzû ve isteklere mübtelâ ederek ma’nevî hayâttan mahrûm olmalarına sebebiyyet verir. O Resûl-i Ekrem (asm) ise, bütün insânları vahy-i İlâhî ile aydınlatmaya çalışarak onları dünyâ ve âhirette saâdete nâil kılmak ister. Artık öyle mübârek ve şefkatli bir Peygamber, her insân için onun nefsinden binlerce kat daha kıymetli, daha fâideli değil midir? Artık bir cânân-ı hakìkì olan o muhterem Peygamber uğrunda bu fânî hayâtı fedâ ederek, o sâyede ebedî ve mes’ûd bir hayâta kavuşmayı hangi akıllı kimse temennî etmez?”^[2]

لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ

Lügat: binâenaleyh, peygamber, muhammed, muhterem, dünyevî, binâen, gönder, kündür, saâdet, âhiret, şefkat, fâide, âhire