ra başka kâğıda nakletmektir ki; bu tarzla matlûb istifâdenin te’mîn edileceği muhakkaktır.

5. Bir sâati bir sene ibâdet hükmüne geçecek tefekkür:

Evet, Nûrlarla istifâde, böyle sâatler, zannederim hepimi­zin meşhûdu olmuştur. “Sözler”deki hakáikı tefekkür, aynen Kur’ân’ın künûzunu ma‘nen taharrîdir ki, Fettâh ismi imdâda yetişerek öyle muhayyiru’l-ukúl kapılar açıyor ki, zevkıne nihâyet bulunmuyor. Perdesiz, vâsıtasız Kur’ân’a bakınca, zülâl gibi hakáikın tecellî ettiği, bulutsuz havâda Güneş ve böyle bir havâda yıldızlarla süslenmiş semâda bedirlenmiş Kamer gibi müşâhede olunuyor.

Benim gibi bir isyânkârın vaz‘ıyyeti, hâli, kábiliyyeti, isti‘dâdı aslâ müstaid değilken, Elláhu Zü’l-Celâl’in nihâyetsiz kerem ve rahmeti, fazl ü inâyetiyle, iki kere iki dört kat‘ıyyetinde kat‘í kanâatim gelmiştir ki; Hazret-i Gavs’ın ve onun Üstâdı, iki cihân fahri Nebiyy-i Efhâmımız (asm) Efendimiz Hazretlerinin duá ve himmetleri, Hazret-i Kur’ân’ın şâkirdleri üzerindedir.

Sû-i ihtiyârımızla bozmazsak, bu himâyet ve sahâbet elbette devâm edecektir, kat‘í kanâat ve îmânındayım. Şu satırları bana yazdırtan âsâr-ı Nûrun şeref-i vürûdları ve feyizleri, inşâelláh içinde gizlenmiş olan aşr-i âhir-i Ramazán'daki Leyle-i Kadr’in ihyâ edilmiş sevâbını verir ve rızá-yı Samedânîye mazhariyyetle, saádet-i ebediyyeyi kazanmaya bir vesîle olur.

Ey Üstâdımın bu fânî álemde arkadaşları, inşâelláh âhiret áleminde de yoldaşları olacak olan azîz ve kıymetli kardeşlerim,

Şu ânda kalbim şöyle inliyor, ben de ihtiyârsız yazıyorum: Hazret-i Üstâdın gösterdiği yol, aynen Kur’ân’ın câdde-i kübrâsıdır; ondan ayrılmayalım, hizmetten kaçmayalım, fütûr

Lügat: leyle-i kadr, muhayyir, tefekkür, ariyyet, elbette, muhakka, ediyye, efendi, hayyir, himmet, hizmet, nebiyy, âhiret, istif, zülâl, âhire