hadîs-i nebevîlerinde, Cihâr-ı Yâr-ı Güzîn, Sahâbe-i Kirâm ve Âl-i Beyt nâmlarına, Hazret-i Ali ve evlâdından Hazret-i Gavs kasíde-i mübârekelerinde, fitne-i âhirzamândaki en mühim ve Kur’ânî harekete remiz, delâlet, işâret, belki sarâhatle parmak bastıklarını, Risâle-i Nûr nâşiri bütün eserlerinde gösterir ve derslerinde tekrâr tekrâr söylerse; tereddüd ve şübheye zerre kadar mahal ve hak kalır mı? Aslâ ve kat‘á! Elláh’ın ihsânına yüz binler hamd ve şükürler olsun. Münâsebet gelmişken, tahdîs-i ni‘met maksadıyla, mazhar olduğum, bütün acz ve noksánıma rağmen, gördürülmekte olan kudsî hizmetin şerefi, ma‘nevî vahdetteki ihlâsın ikrâmı addedilmeye sezâ gaybî himâye ve sıyâneti, Risâle-i Nûr şâkirdleri kardeşlerime mücmelen arz ve iblâğ edeyim:

1. Elláh’a ma‘lûm çok kusúrlarımı bilmeyen büyük ve küçük bütün halkın hakkımdaki teveccühleri;

2. İktizâ ettikçe, soruldukça, münâsebet geldikçe, pervâsızca, dâimâ aldığım derslerden öğrendiğim hakíkatleri söylediğim hâlde; bütün meslekdaşlarımın hakkımda muhabbet göstermeleri ve cevâb verememeleri;

3. Ahkâm-ı dîniyyece gücüm yettiği kadar mutávaat gösterdiğimi bildiklerine ve gördüklerine rağmen, ekser meslek büyüklerimin husúsıyyet ve gidişlerini beğenmediğim hâlde, alenen takdîrlerini izhâr eylemeleri;

4. Elazîz’de maddeten hayli uzakta bulunmaklığıma rağmen, Risâle-i Nûr feyzi menbaından nebeân eden lemeátın, izn-i Hak’la árızasız gelebilmeleri;

5. Eski hocalarımın âsâr-ı Nûru bu ácizden dinlemeleri, vâsıtamla okumaları;

Lügat: maddeten, muhabbet, tereddüd, teveccüh, hareket, hizmet, nebevî, rağmen, güzîn, şübhe