edeceğine şübhe olmayan Kur’ân-ı Kerîm’in otuz cüz’ünden otuzuncu, yüz on dört sûresinden yüz onuncu, lâfız i‘tibârıyla küçük, fakat makám ve ma‘nâ i‘tibârıyla álî ve şümûllü Sûretü’n-Nasr’daki çok mühim sırlardan muazzez ve muhterem Üstâdımız vâsıtasıyla záhir olan tevâfukáta münâsebet­li bir tek sırrından beyân buyurulan üç mes’ele, bana öyle bir kanâat getirdi ki; bu küçük sûrenin üç âyetinden sülüs ve tamâmında otuz cüz Kur’ân’a, hattâ her harfinde bir sûreye işâret ve delâlet mevcûd olduğunu cezmettim.

Bu nûrânî mektûb hakkındaki muhtasar tahassüsâtımı ácizâne yukarda arz ettim. Feyz menbaına maddeten ve ma‘nen çok yakın olan kardeşlerime, şu perîşân ifâdâtım kapı açmak ve, “Buradan içeri geçmeye sizler lâyıksınız” diyecek kadar fâide-bahş olduğu hakkındaki emirlerinizden çok sevindim.

Sevgili Üstâdım, Elláh için sevenler, Kur’ân’a hádim olmayı yürekten isteyenler, musíbetin büyüğünü dîne gelen mesáıb bilenler, záhiren ne kadar şa‘şaalı, mutantan görünse de, her bid‘akârâne hareketten mutlak ve muhakkak, Kur’ân’a ve îmâna bir hücûm hissedenler ilh. işte bunlar, niyyetlerindeki ihlâs, kalblerindeki sáfiyyet ve îmânlarındaki kuvvet ve Kur’ân’a ciddî merbûtiyyetleri derecesinde, felillâhi’l-hamd, merkez-i menba‘ ve masdar-ı feyze yakın bulunduruyorlar. Elbette böyle ulvî rûhlu, ciddî, ihlâslı, metîn, îmânlı kardeşlerimi çok sever ve mazhar oldukları niam-ı İlâhiyyeye şâkirînden olmalarını tazarru‘ eylerim. Hasbe’l-kader dünyâya dalmış, ma‘sıyyette bunalmış, hakíkatte acıklı bir gurbete düşmüş olan bu bî-çâre kardeşlerine duá etmelerini ricâ ederim. Cümlesi­ne, ale’l-husús isimleri zikrolunan Gálib, Husrev, Hâfız Ali, Süleymân Efendilere ve Nûrların başkâtibi Şamlı Hâfız Tevfîk, 

Lügat: tahassüsât, maddeten, muhtasar, muhterem, elbette, hareket, muazzez, muhakka, efendi, ciddî, fâide, kâtib, sülüs, şübhe