sıdka, îmâna, nûra, rızáya giden yolları gösterdiler. Hâdisât-ı dünyeviyye meşgalesi, şimdiye kadar başımdan geçmemiş bir tarzda beni yormuş. Koca bir dâirenin maddî ve ma‘nevî ağır yükü altında tek başıma kaldığımdan çok bunalmıştım.

Azîz Üstâdımın “Otuz Birinci Mektûb”un “Birinci Lem‘a”sıyla tavsıye buyurduğu evrâdın kuvveti, Risâle-i Nûr’un feyzi, müşfik üstâdımın müstecâb duásı ve üstâdımın üstâdı Hazret-i Gavs’ın lillâhil-hamd en küçük hâcetimi görecek kadar záhir himmeti, mahzá bir lütf u fazl-ı İlâhî eseri olarak devâm edebildiğim salevât-ı şerîfe berekâtıyla zuhûr eden imdâd-ı Risâletpenâhî ve Cenâb-ı Elláh’ın nihâyetsiz in‘ám ve ihsân ve inâyeti sâyesinde, yüz binler hamd ü şükürler olsun, ye’se ve fütûra düşmekten kurtulmuş; yalnız, huzûr-i ma‘nevînize bir kaç satırlık arîzayla çıkmak geç kalmıştır.

Hakíkaten, elmas kalemli çok kıymetli kardeşlerimin âsâr-ı Nûrun cem‘ ve teksîr ve neşrinde gösterdikleri gayret ve himmet ve sevgili Üstâdımıza bu kudsî vazífede yaptıkları muávenet, her türlü takdîrin fevkındedir.Elláhu Zü’l-Celâl cümlesinden râzı olsun ve neşr-i envâr-ı Kur’âniyyede dâimî muvaffakıyyetlere mazhar buyursun.

“Otuz Birinci Mektûb”un “On Üçüncü ve On Dördüncü Lem‘a”larında o kadar büyük dersler, o kadar azametli hakíkatler, o derece şa‘şaalı hikmetler ve nûrlu, kudsî, lâhûtî feyizler mündemicdir ki, bu bî-çâre kardeşinizin sönük zekâsı, kısa düşüncesi, perîşân, müşevveş dimâğıyla, hissedebildiği zevkleri ifâde etmesine imkân yoktur.

“İdrâk-i meâli bu küçük akla gerekmez, / Zîrâ, bu terâzî o kadar sıkleti çekmez.”

Lügat: berekât, meşgale, birinc, hikmet, himmet, hâdis, imkân