Taharrî-i hakíkatle ömür geçirirken, mukadderât bu ásí bî-çâreyi de beş sene evvel Şâh-ı Nakşibend Hazretlerinden Muhammedü’l-Küfrevî Hazretlerine doğru açılan tarîk-ı Nak­şibendîye idhál eylemişti. Sonra, muvakkat bir küsûf netîcesi olarak yol kaybolmuş, zulmet ve dikenler içinde kalınmış iken, nûrlu “Sözler”inizle zulmetten nûra, girdâbdan selâmete, felâketten saádete çıktım.

 اَلْحَمْدُ ِللّٰهِ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّى

Fermân buyuruyorsunuz ki: Îmânı kurtarmak zamânıdır.    عَلَى الرَّاْسِ وَالْعَيْنِ

Hulûsí

 

Mektûb No: 11

 

بِاسْمِهِ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ

Bu def‘a bu bî-çâre talebesine ihsân ettiği hediyyeyi, gıyâbî muhiblerinden Fethi Bey ismindeki komşumuzla okuyorum. Baştan başa mu‘cize-i kübrâ-yı Ahmediyyeyi i‘lân eden “On Dokuzuncu Mektûb”un tahsísen bendelerine irsâli, yeniden hayâta avdet etmiş kadar müessir olmuş ve mütáleası rikkat dâmârlarımı tahrîk ederek hayli ciddî gözyaşı akıtmaya vesîle olmuştur.

Hulûsí

Lügat: muhammed, mukadder, kurt(a), ediyye, hediyy, rikkat, ciddî