Sâlisen: Sorduğunuz mes’ele nerede ve ne münâsebetle yazılmış ise, ondan bahsedilmek lâzımdır. Bununla berâber hátıra geleni yazıyorum. Şöyle ki:

İnsânda sevgi ve korku dâmârları vardır. Bunlar, her şeyin üstünde Elláh’a vermek ve O’ndan korkmağa sarf edilmek için verilmiştir. “Yirmi Dördüncü Söz”ün “Beşinci Dal”ında îzáh edildiği gibi, bunlar yanlış yere sarf edilirse, ya‘nî sevgi hissi, Elláh’a veyâ Elláh nâmına olmazsa, insân umduğu netîceyi elde edemez, küser, darılır, düşmânlığa başlar. Fazla korku, İlâhî rahmetin inkârına ve Elláh korusun, Elláh’ın inkârına götürür.

Çâre :بَيْنَ الْخَوْفِ وَالرَّجَاءِ ya‘nî, korku ile ümîd arasında hareketini tanzím etmektir. Ne mekr-i İlâhîden emîn olmak ve ne de rahmet-i İlâhiyyeden ümîdini kesmemek gerektir.

İnsân, yetişemediği şeye düşmân olmak, sevdiği şeyin devâm ve bekásını istemek isti‘dâdındadır.

Bu álem, amel, ubûdiyyet, hizmet mahallidir. Ücret, mükâfât, râhat mahalli değildir. Biz, emir ve kánûn-i İlâhî dâiresinde amel edecek, günâhımız ne kadar çok olsa da İlâhî rahmete nisbetle ehemmiyyetsiz olduğunu, bir taraftan da elimizde sened olmadığını düşünerek Elláh’ın gadabından korkmayı kendimize hâl edinmemiz lâzımdır. Bu kadar îzáh kâfîdir.

Umûma selâm ve duálar. Hepinizi Elláh’a emânet ederim, hayr duá beklerim.

                                                                اَلْبَاق۪ي اَلْحُبُّ فِى اللّٰهِ 

Muhibb-i Muhlisiniz

***

Lügat: sâlis(e), hareket, sâlisen, götürü, hizmet, muhibb, muhlis, nisbet, dilir, inkâr