بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Âhiret Kardeşim!

Ba‘zı meşgale, mektûbunuzun cevâbını geciktirdi. Kusúra bakmayın.

Sorularınıza Cevâb   

Suâl 1: “Hayrât ve hasenâtın hayâtı niyyet iledir. Fesâdı da ucb, riyâ ve gösteriş iledir”[23] îzáhı.

Cevâb 1: Niyyet, ihlâsa, ya‘nî Elláh rızásına dayanırsa, o hayrât ve hasenât indelláh makbûl olur. Halkın rızásı için olursa, fâsiddir, hayâtsızdır.

Suâl 2: “Fıtrî olarak vicdânda şuúr ile bi’z-zât hissedilen vic­dâniyyâtın esâsı, ikinci bir şuúr ve niyyet ile inkıtá‘ bulur.            

“Nasıl ki amellerin hayâtı niyyet iledir. Onun gibi, niyyet bir cihetle fıtrî ahvâlin ölümüdür. Meselâ: Tevâzua niyyet onu ifsâd eder, tekebbüre niyyet onu izâle eder, feraha niyyet onu uçurur, gam ve kedere niyyet onu tahfîf eder. Ve hâkezâ kıyâs et”[24] îzáhı.

Cevâb 2: İnsânın yaradılışında vicdân denilen iyiyi kötüden ayırabilen ve iyiliklerden lezzet, kötülükten elem alan duygu vardır. Fıtratın selîm oluşu, bunu îcâb ettiriyor. Vicdânı bozulmamış kimse, şuúr ile bunu hisseder. İnsân, eğer fıtratına muhálif olarak o şuúrla halkı râzı etmeğe ve kizb, şöhrete meylederse, ba‘zan da iyi olan niyyeti inkıtáa uğrar. Böylelikle iyi niyyetin ölümüne sebeb olur.