fikrimize meylettirmeye de aslâ uğraşmayız.

Benim husúsıyyetime gelince; artık yarım adam vaz‘ıyyetine gelmişim. Kabir kapısına çok yaklaşmışım. Îmân dâiresinden uzak, sermâyesi siyâset, yalan propagânda mâhiyyetinde olan şeylerle meşgúl olmak değil, dönüp bakmak dahi akıldan, şuúrdan, idrâkten mahrûmiyyetim demek ma‘nâsınadır.

Söyleyecek başka sözüm yoktur. Herkes vicdânının sesiyle, îmânın nûruyla tarîk-ı müstakímden ayrılmamalı, aldanma­malı, kanmamalı, nakd-i ömrü boş şeylere ve boş yerlere sarf etmemeli tavsıyesiyle cevâbıma son verir, her hâlde inâyet ve rahmet-i İlâhiyye altında bulunmanızı, lüzûmsuz münâkaşalardan hakíkata yanaşmayanları, aldığınız derslerin ışığı altında yola getirmeye de uğraşmamanızı tavsıye ederim.

Husúsí tavsıyem ise:

Bir yerde ki yok nağmeni dinleyecek gûş,

Tazyî-ı nefes eyleme, tebdîl-i mekân et.

Sohbet-i îmâniyye ve Kur’âniyyeyi onlarla yapamıyorsanız, siz kendi fikrinize uygun bulunanlarla az da olsa (en az üç kişi) berâber bulunarak dersleri yapın. Diğerlerine de adâvet değil, onlarla selâmlaşın. Her hizib kendi arasında ferahlanır. Kendisi gibi düşünenlerle berâber bulunabilirler.

  اَلْبَاق۪ي اَلْحُبُّ فِى اللّٰه

Muhibb-i Muhlisiniz

***