c) Böyle bir fazílet sáhibi zannedilen zât da o îzáhı kendisinin bir ma‘rifeti değil, belki şahsıyyet-i ma‘neviyyenin ihtiyâcını, dili veyâ kalbinin rahmet-i İlâhiyyece bir vâsıta kılındığını anlamalıdır ki, zarara girmekten mahfûz kalsın.

                                                                    10 Haziran 1968

اَلْبَاق۪ي اَلْحُبُّ فِى اللّٰهِ 

                                                                 Uhrevî Kardeşiniz

***

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَكَاتُهُ

Uhrevî Kardeşim!  

Evvelen: Bi’l-mukábele size ve alâkadârlara binler selâm ve saádet-i dâreyn dileriz.

Sâniyen: Şevk mes’elesini soruyorsunuz. (Bu harflerle cevâb vermek zor. Yazı makinem de yok. Bu sebeble kısa yazacağım. Kusúra bakmayınız.)     

“Der tarîk-ı acz-mendî lâzım âmed çâr çîz.

“Acz-i mutlak, fakr-ı mutlak, şevk-ı mutlak, şükr-i mutlak ey azîz...”[12]’deki “şevk” hakkında müstakil bir mektûb yoktur.

“Dokuzuncu Mektûb”un başındaki müstakil bir yazı yoktur. “Sâniyen: Neşr-i envâr-ı Kur’âniyyedeki muvaffakıyyetin ve gayretin ve şevkın, bir ikrâm-ı İlâhî’dir. Belki bir kerâmet-i Kur’â­-