(as), mevcûdâtta tecellî eden esmâ-i İlâhiyyeyi, Elláh’ın öğret­mesi ile bildi. Bu esmâyı bilmeyen meleklere üstün olduğunu

gösterdi. İnsanlar da mâdem ki Rab’lerini tanımak için halk olunmuşlar; öyle ise kendilerinde ve mevcûdâtta tecellî eden esmâ-i İlâhiyyeden hîç olmazsa bir tek ismin cilvesini görüp anlamakla, semâvât ve Arz ve dağların yüklenemediği emâneti yüklenmek súretiyle halîfelik da‘vâsına lâyık olduklarını bi’l-fiil isbât etmeleri lâzımdır.

İkinci Suâlinizin Cevâbı: Aynı hadîsin hâşiyesinde not kıs­mında yazıldığı gibi,  Ümm-i Harâm nâmındaki hánım, Hazret-i Peygamber (sav)’in nâ-mahremi değildir, süt teyzesidir.

Üçüncü suâlinizdeki “mütefâvit”, biribirinden farklı demektir.

“Tesbîh”: Cenâb-ı Hakk’ı tenzîh ve takdîs etmek, سُبْحَانَ اللّٰهِ diye duá etmektir.

“Sübhân”: Her türlü noksánlardan berî ve münezzeh olan demektir.

Dördüncü suâlinizdeki Câlût; Benî İsrâîl’den Hazret-i Mûsâ (as)’dan sonra gelen Eşmevîl adlı peygamberin zamânında, buna tâbi‘ olan Müslümânların emîri olan Tálût’un askeri ile yine o havâlîde bulunan Amâlika táifesinden, ya‘nî müşriklerden Câlût’un kumândâsındaki ordu ile muhârebele­rinde, pek kuvvetli ve uzun boylu olan Câlût’u kim öldürürse, ona kızını ve yarı mülkünü vereceğini, İslâm emiri Tálût va‘d etmiş. Dâvûd (as), sapan taşı atmakta çok mâhir imiş. Attığı sapan taşı Câlût’a isábet ederek onu öldürünce ordusu da bozulmuş. Tálût da Dâvûd (as)’a hem kızını, hem yarı mülkünü, sonra da mülkünün tamâmını vermiş. Tafsílâtı tefsîrlerde bu­lursunuz. Pek kısa bir hulâsası bu kadar yeter.