Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (3. Cild)
Molla Muhammed el-Kersî
-
Keşfü’l-Envâr Külliyyâtı
- Tesettür Risalesi'nin Şerhi
- Yirmi Altıncı Söz'ün Zeyli ve Hàtimesi'nin Şerhi ile Beşinci Mektûb'un Şerhi
- On Birinci Söz'ün Şerhi
- Dokuzuncu Söz'ün Şerhi
- Ene Risâlesi'nin Şerhi
- İkinci İşâret’in Şerhi
- Kader Risâlesi Şerhi (Genişletilmiş Yeni Baskı)
- Yirmi Üçüncü Lem‘a, Tabîat Risâlesi’nin Şerhi
- On Dördüncü Lem‘a’nın İkinci Makámı’nın Şerhi
- Münâzarât'ın Şerhi
- Haşir Risâlesi’nin Şerhi
- Hüve Nüktesi ve Şerhi
- Yirmi Dokuzuncu Söz ve Şerhi
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (1. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (2. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (3. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (4. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (5. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (6. Cild)
- Yirmi Yedinci Mektûb (Bir Kısım)
- İkinci Şuá‘ın Şerhi
- Yirmi Dördüncü Mektûb ve Şerhi
- Telvîhát-ı Tis’a Risâlesi Şerhi
-
Rumûzu’l-Kur’ân Külliyyâtı
- Rumûzu’l-Kur’ân (1-5)
- Mir’âtü'l-Cihâd
- İ‘câzu’l-Kur’ân
- Dokuzuncu Şuá‘ın Dokuz Álî Makámı
- Kitâbu’z-Zekât
- Rahmân Sûresi’nin Tefsîri
- Nüzûl-i Ísâ (as)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (1. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (2. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (3. Cild)
- Külliyyât-ı Hulûsıyye
-
Muhtelif Eserler
Hulasa: Bu ayet-i kerîme, bu
dünyada esbabın te’sirini reddedip te’sir-i hakîkînin yalnız
Müsebbibü’l-Esbab’a aid olduğunu ifade ettiği
gibi; kıyamet gününde dahi esbab perdesinin bütün bütün
ortadan kaldırılıp her şeyin O’na rücu’ ettiğini
beyan buyurmaktadır.
وَاِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ve وَاِلَيْهِ الْمَصِيرُ gibi cümleler, Kur’ân’da çok geçiyor.
Yasin’in son cümlesi de وَاِلَيْهِ تُرْجَعُونَ cümlesidir. “Yalnız
O’na döndürüleceksiniz”
manasındaki bu cümle, üç taifeye hitabtır.
Çünkü insanlar üç taifedir:
Birinci
Taife:
Ehl-i dünyadır.
İkinci Taife: Ehl-i ahirettir.
Üçüncü
Taife:
Ehlullahtır.
Bu
cümle-i Kur’âniye, evvela ehl-i dünyaya der: اِلٰي
عَذَابِه۪ تُرْجَعُونَ “Ellah’ın
azabına döndürüleceksiniz.”
Ehl-i
ahirete der: تُرْجَعُونَ اِلٰي رَحْمَتِه۪ وَ جَنَّتِه۪ “Ellah’ın
rahmetine ve Cennet’ine döndürüleceksiniz.”
Ehlullaha
der: اِلَي
اللّٰهِ وَ اِلٰي جَمَالِه۪ تُرْجَعُونَ “Ellah’a ve O’nun cemaline
döndürüleceksiniz.”
Ehl-i
dünya, bu dünyaya dünya ve heva-i nefsi hesabıyla
bakar. Bu güruh, ne Ellah’ı ne de ahireti düşünür.
Bunlar, ahiret âleminde Ellah’ın azabına döndürülecektir.
Ehl-i
ahiret; Kur’ân-ı Hakîm’de, bahusus Sûre-i Yasin’de geçen manaları düşünen
ve ahiret hesabına bu âleme nazar eden, neticede Ellah’ın
rahmetine ve Cennet’ine döndürülen taife-i münciyedir.
Ehlullah
ise; manen terakki eden, şu âlemdeki mevcudat üzerinde esma ve sıfat-ı İlahiyyenin
tecelliyatını, bahusus Azîz ve Rahîm isimlerinin tecelliyatını
seyreden, böylece Ellah’a ve O’nun cemaline döndürülen taife-i nuraniyedir.
Demek, وَاِلَيْهِ تُرْجَعُونَ cümlesi, manasının câmiiyetiyle bu üç taifeye birden hitab eder.
Lügat: tecelliyat, ehlullah, mevcudat, bahusus, terakki, birinc, netice, sinin