Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (3. Cild)
Molla Muhammed el-Kersî
-
Keşfü’l-Envâr Külliyyâtı
- Tesettür Risalesi'nin Şerhi
- Yirmi Altıncı Söz'ün Zeyli ve Hàtimesi'nin Şerhi ile Beşinci Mektûb'un Şerhi
- On Birinci Söz'ün Şerhi
- Dokuzuncu Söz'ün Şerhi
- Ene Risâlesi'nin Şerhi
- İkinci İşâret’in Şerhi
- Kader Risâlesi Şerhi (Genişletilmiş Yeni Baskı)
- Yirmi Üçüncü Lem‘a, Tabîat Risâlesi’nin Şerhi
- On Dördüncü Lem‘a’nın İkinci Makámı’nın Şerhi
- Münâzarât'ın Şerhi
- Haşir Risâlesi’nin Şerhi
- Hüve Nüktesi ve Şerhi
- Yirmi Dokuzuncu Söz ve Şerhi
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (1. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (2. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (3. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (4. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (5. Cild)
- Arabî İşârâtü’l-İ‘câz Meâl ve Şerhi (6. Cild)
- Yirmi Yedinci Mektûb (Bir Kısım)
- İkinci Şuá‘ın Şerhi
- Yirmi Dördüncü Mektûb ve Şerhi
- Telvîhát-ı Tis’a Risâlesi Şerhi
-
Rumûzu’l-Kur’ân Külliyyâtı
- Rumûzu’l-Kur’ân (1-5)
- Mir’âtü'l-Cihâd
- İ‘câzu’l-Kur’ân
- Dokuzuncu Şuá‘ın Dokuz Álî Makámı
- Kitâbu’z-Zekât
- Rahmân Sûresi’nin Tefsîri
- Nüzûl-i Ísâ (as)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (1. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (2. Cild)
- Yirmi Beşinci Mektûb, Yâsîn Sûresi’nin Tefsîri (3. Cild)
- Külliyyât-ı Hulûsıyye
-
Muhtelif Eserler
sâbıkan
isbat edildiği gibi, saadet-i ebediye olmazsa hem
saltanatı, hem kemali, hem celal, hem cemal, hem
rahmeti, kusur ve noksan lekeleriyle lekedar olurlar.”
Madem
melekûtiyet-i eşya, o Zat-ı Akdes-i İlahiye’nin
elindedir. Öyle ise, eşyanın Ellah’a ve ahirete bakan ciheti güzeldir. Zahiri
çirkinlikler bize göredir. O halde, âlemde görünen mevt ve fena, zeval ve firak
hakîkat noktasında güzeldir. Öyle ise, “Bu mevcudatı
neden fenaya mahkûm ediyor?” diye o Zat-ı
Akdes’e itiraz edilmez. Madem Zat-ı Akdes, ef’al, esma ve sıfatıyla
güzeldir. Öyle ise, O’ndan sudûr eden her şey
güzeldir. Zira, güzelden güzel sudûr eder. Çirkinlikler, O’na isnad edilemez.
Hem madem bu dünyadaki bütün mevcudat, ahiretin birer numunesidir; ahiretten
gelmiş, oraya gitmektedir. Öyle ise adem, idam, fena ve
zeval, hakîkatte yoktur. O Zat-ı Akdes, ölümde görünen zahirî çirkinliklerden
münezzehtir. Madem haşir var, o arızî olan çirkinlikler bir
gün son bulacaktır.
Demek bu ayet-i
kerîme, haşrin
vücuduyla o Zat-ı Akdes’i takdis etmektedir.
RÜCÛUNUZ O’NADIR.
وَاِلَيْهِ تُرْجَعُونَ cümlesi dahi hem tevhîd-i İlahiyi hem de haşr-i cismânîyi beraber ders verir.
Şöyle ki: وَاِلَيْهِ تُرْجَعُونَ cümlesi ifade ediyor ki; dünyada esbabın te’siri olmadığı, her şey Müsebbibü’l-Esbab tarafından icad ve idare edildiği gibi; ahirette de esbab perdesi kalkar.
Keza, وَاِلَيْهِ تُرْجَعُونَ cümlesi ihtar eder ki: “Ey insan! Her an bütün ef’al, akval ve ahvalinle O’nun tasarrufu altındasın. O’nun ilminden gizli kalamazsın. Senin gibi bütün mevcudat da O’nun tedbîr ve idaresi, murakabe ve kontrolü altındadır. Bir gün O’na döndürüleceksiniz; huzur-i İlahide cem’ olacaksınız; o Alîm-i Habîr, sizi hesaba çektikten sonra ya ebeden mes’ud olmak için Cennet’e sevk edileceksiniz ya da şekavet-i dâimeye dûçar olmak için Cehennem’e idhal olunacaksınız.”
Lügat: cehennem, mevcudat, murakabe, saltanat, tasarruf, beraber, lekedar, şekavet, mahkûm, takdis, çirkin, dûçar