kimse yoktur. Kıyâmet günü, O da onların aleyhine şâhid olacaktır.’

“Bu, iki şekilde tefsîr edilmiştir:

“Birinci tefsîre göre: ‘Hazret-i Ísâ (as) ölmeden önce, hayâtta olan bütün ehl-i kitâb ona, ya‘nî peygamberliğine inanacaklardır.’

“İkinci tefsîr şekli ise şöyledir: ‘Ehl-i kitâbdan hîç kimse yoktur ki, ecelleri gelmeden önce O’na inanmış olmasın.’ Ya‘nî, ölmeden önce ehli kitâbdan her biri, Hazret-i Ísâ (as)’ın gerçekten Elláh’ın Resûlü olduğuna inanır, fakat artık bunun hîç bir faydası olmaz. Bu iki tür tefsîr de bir çok sahâbe, tâbiín ve çağdaş müfessirler tarafından kabûl edilmiştir; fakat hangisinin doğru olduğunu ancak   Elláh  bilir.”[103]

Hulâsa: Gerek nakl ettiğimiz bu tefsîrler, gerekse mevzú‘ uzayacağı için nakl etmediğimiz “Tefsîr-i Fahr-i Râzî, el-Vasît, el-Keşşâf, Tefsîr-i Nesefî, Kurtubî, ed-Dürru’l-Mensûr, Âlûsî, Zâdü’l-Mesîr” gibi diğer tefsîrler, âyet-i kerîmeyi bu şekilde ma‘nâ ve îzáh etmişlerdir. Müfessirîn-i izámın bütün bu îzáhlarından şu netîcelere varılır:

1) Her ne kadar Yahûdîler, Ísâ (as)’ın katlini ve çarmıha gerildiğini da‘vâ ediyorlarsa da, onların bu da‘vâları asılsızdır.

2) Her ne kadar ba‘zı Hıristiyanlar, Hazret-i Ísâ (as)’ın Yahûdîler tarafından katl edildiğine ve sonradan semâya yükseltildiğine inanıyorlarsa da, onların bu inançları da bâtıldır.

3) Yahûdîler, Ísâ (as)’ın yerinde, ona benzetilmiş birini katl edip astılar.

4) Ísâ (as) katl edilmediği gibi; onun cism-i mübâreki, salb, işkence ve ortalıkta bırakılma gibi bir saldırıya ve ihânete ma‘rûz kalmamıştır.

Lügat: peygamber, işkence, kurtubî, birinc, çağdaş, sinin, şekil