تَوَفَّي : Bir şeyin karşılığını tam verdi demektir.[49]

Görüldüğü gibi, تَوَفَّي kelimesi, sâdece “öldürdü” ma‘nâsında değil; birçok ma‘nâya gelmektedir. O hâlde, âyette geçen تَوَفَّي  ve مُتَوَفِّي kelimesini sâdece ölüm ve rûhunu almakla kayıdlamak yanlıştır.

Evet, تَوَفَّي kelimesi, zî-rûha ve bi’l-hássa insâna taalluk ettiği zamân “vefât ettirmek”, ya‘nî eceline yetiştirip rûhunu kabz etmek ma‘nâsında záhir ve mütearreftir. Binâenaleyh, bir delîl ve karîne bulunmadıkça diğer bir ma‘nâ ile te’vîli câiz olmaz. Lâkin, gelecek delîller, âyet-i kerîmede geçen مُتَوَفّ۪يكَ  kelimesini,  záhirî ma‘nâsı olan “ölüm” ile değil; belki kelimenin delâlet ettiği diğer ma‘nâlardan biri ile te’vîl etmek lüzûmunu ortaya çıkarmaktadır.

Birinci Delîl: Bir önceki âyet olan وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللّٰهُ وَاللّٰهُ خَيْرُ الْمَاكِر۪ينَ “Yahûdîler (Hazret-i Ísâ’yı) öldürmek için hîle yaptılar. Elláh onların hîlelerini boşa çıkardı. Çünkü, Elláh, hîle yapanların cezâsını en iyi verendir”[50] âyetidir. Bu âyet, Yahûdîlerin Hazret-i Ísâ (as)’ı öldürmek için tuzak kurduklarını, buna mukábil Elláh’ın onların tuzaklarını boşa çıkardığını bildiriyor. Mâdem Elláh, Yahûdîlerin hîlelerini boşa çıkarmıştır. Öyle ise, onlar, onu öldürmemişlerdir. Dolayısıyla, Hazreti Ísâ (as) ölmemiştir.  

Lügat: binâenaleyh, taalluk, binâen, birinc, kelime, lâkin