Ona îmân edenlerden başka, bütün Hıristiyanları öldürecektir.’ ”[24]

“El-Fütûhâtü’l-İlâhiyye” adlı tefsîrde şöyle denilmektedir:

“Âyet-i kerîmede geçen zamîr, Ísâ (as)’a râci‘ olup, muzáf mahzûfdur. Muzáf ise, نُزُولَ kelimesidir. Bu âyet-i kerîmede geçen ilimden murâd, alâmet demektir. لِلسَّاعَةِ kelimesindeki  عَلٰى, ل, ma‘nâsındadır ve muzáf mahzûfdur. Muzáf ise, قُرْبِ kelimesidir. Bu durumda âyetin ma‘nâsı şöyle olur: Hazret-i Ísâ (as)’ın nüzûlü, kıyâmetin yakın olduğunun alâmetidir.”[25]

Asrımız álimlerinden Ebû Bekir Câbir el-Cezâirî, “Eyseru’t-Tefâsîr” adlı eserinde şöyle demektedir:

“Ísâ (as), kıyâmetin alâmetidir. Ya‘nî, âhirzamânda Ísâ (as)’ın semâdan nüzûlü, kıyâmetin yakın olduğunun alâmetidir.”[26]

Fahreddîn er-Râzî, “Tefsîru’l-Kebîr” adlı eserinde şöyle der:

“Ísâ (as), kıyâmetin alâmetlerinden biridir ki, Ísâ (as)’ın gelmesiyle kıyâmetin kopacağı bilinir. Hadîste vardır ki:

“ ‘Ísâ (as) inecek. Elinde bir mızrak olacak, onunla Deccâl’i öldürecek. Beyt-i Makdis’e gidecek. Sabâh namâzında imâm, Ísâ (as) için geri çekilecek. Hazret-i Ísâ (as) onu öne vererek, imâma uyup şerîat-ı Muhammediyye (asm) üzere namâzı kılacak. Hazret-i Ísâ (as) domuzu öldürecek, haçı kıracak, havraları ve kiliseleri harâb edecektir. O’na îmân edenlerden başka, bütün Hıristiyanları öldürecektir.’ ”[27]

Lügat: muhammed, alâmet, dürece, ediyye, kelime, kilece, kilise, makdis, câbir