Ya‘nî, en evvelki pederleri ádetâ Âdem’leri hükmünde, iki yüz bin o evvelki pederler, kánûn-i tenâsülü hark etmişler. Peder ve vâlideden gelmemişler  ve  o  kánûn  háricinde  vücûd  verilmiş.”[416]

“İlmü’l-hayvânât ve ilmü’n-nebâtâtda isbât edildiği gibi, envâın sayısı iki yüz binden ziyâdedir. Bu nev‘ler için birer Âdem ve birer evvel-baba lâzımdır. Bu evvel-babaların ve Âdem’lerin dâire-i vücûbda olmayıp ancak mümkinâttan olduklarına nazaran, behemehâl vâsıtasız kudret-i İlâhiyyeden vücûda geldikleri    zarûrîdir.”[417]

Mezkûr âyet-i kerîmelerde geçen “nefs-i vâhide” ta‘bîrinden murâd; Hazret-i Âdem (as), “zevc” kelimesinden murâd ise Hazret-i Havvâ (as) olduğunda cumhûr-i ulemâ ve müfessirîn-i izám icmâ‘ ve ittifâk etmişlerdir. Bu sebeble, mezkûr âyet-i kerîmeleri fâsid te’vîllerle te’vîl etmeye kalkışanlar, bu mes’elede cumhûr-i ulemânın câddesinden ayrılmış sayılırlar.

Bununla berâber, âyet-i kerîmenin sarâhatinde Hazret-i Havvâ vâlidemizin Hazret-i Âdem’den nasıl yaratıldığına dâir tafsílât verilmemiş, bu konu mücmel bırakılmıştır. Kur’ân’ın birinci müfessiri olan hadîs-i şerîfler ise; bu mücmeli tafsíl buyurmuş ve âyetteki kapalılığı îzáh etmiştir. Müfessirîn-i izám da mezkûr âyet-i kerîmeleri, bu hadîslerin ışığı altında îzáh etmişlerdir.

Sâniyen: Resûl-i Ekrem (asm) müteaddid hadîslerinde; Hazret-i Havvâ vâlidemizin, Hazret-i Âdem (as)’ın kaburga kemiğinden yaratıldığını beyân etmiş; başta Buhárî ve Müslim olmak üzere sahîh hadîs kitâbları, Resûl-i Ekrem (asm)’ın 

Lügat: kaburga, nazaran, udre(t), birinc, kelime, mezkûr, teaddi, vâhid