Evet, asr-ı saádetden bugüne kadar başta Resûl-i Ekrem (asm), Kur’ân-ı Azímü’ş-şândaki hurûf-i mukattaanın çok esrârı hâvî olduğunu ve çok gaybî umûra ve istikbâldeki hâdisâta işâret ettiğini ilm-i cifre dayanarak ulemâ-i Beni İsrâîl’e söylemesi; hem İmâm-ı Ali (ra) başta olmak üzere binler ehl-i tahkík ve keşif ve esrâr-ı hurûfa vâkıf olan Muhyiddîn-i Arabî gibi binler zevât-ı áliyyeler, asr-ı saádetten evvel tâ bugüne kadar ilm-i cifre dayanarak binler gaybî şeyleri haber vermesi bu mes’elenin birer misâlidir.

Demek, ilm-i cifr ve hesâb-ı ebcedî, asr-ı saádetten evvel vardı. Aslı tâ o zamâna dayanmaktadır. Bu ilm-i cifri, da‘vâlarının hakkániyyetine delîl gösteren zevât-ı áliyyeye bu husústa i‘tirâz edenler, ma‘nen mes’uldürler. Şerîatın záhirine göre bunu kabûl etmeyene şer‘í bir cezânın terettüb etmemesi da‘vâmızı cerh etmez. Zîrâ, çok umûr-i dîniyye vardır ki, kat‘í hüccetle sâbit olmadığı için dünyâda bir hadd-i şer‘íyi mûcib değildir. Bununla berâber, o emri kabûl etmemek veyâ muktezásıyla amel etmemek, kişiyi fırak-ı dálleye sevk eder ve ma‘nevî mes’ûliyyeti gerektirir.

Ebced hesâbı, takrîrî sünnet ile sâbittir. İbn-i Cerîr et-Taberî, Bakara Sûresi’nin baş kısmı olan

 الم ۞ ذٰلِكَ الْكِتَابُ لَارَيْبَ ف۪يهِ tefsîrinde, cifir ve ebced hesâbıyla ilgili şöyle bir hadîs-i şerîf rivâyet etmektedir:

“Hazret-i İbn-i Abbâs (ra), Câbir b. Abdulláh b. Ve’s-sâb’dan (ra) şöyle rivâyet ediyor:

“Câbir (ra) dedi ki: ‘Ebû Yâsir b. Ahtâb, Resûlülláh (sav)’in yanından geçerken Resûl-i Ekrem (sav)’in Bakara Sûresinin baş

Lügat: bakara sûresi, mukattaa, terettüb, hüccet, sünnet, taberî, câbir, hâdis, sinin