ON İKİNCİ KISIM

Hazret-i Ísâ (as)’ın nüzûlünden haber veren ba‘zı âyet-i kerîmelerin ebcedî hesâblarını ihtivâ etmektedir.

Bu konuya girmeden evvel, ebced ve cifir hesâbıyla alâkalı bir mukaddime zikr edeceğiz:

MUKADDİME

Ma‘lûm olsun ki, şer‘í hükümlerin delîlleri dörttür:

Birincisi: Kat‘ıyyü’s-sübût ve’d-delâlettir. Ya‘nî, sübûtu ve ma‘nâya delâleti kat‘í olan, hîç bir vecihle te’vîle ihtimâl olmayan delîllerdir. Muhkem âyât-ı Kur’âniyye ve sarîh mütevâtir hadîsler  gibi.

 İkincisi: Kat‘ıyyü’s-sübût ve zanniyyü’d-delâletdir. Ya‘nî, sübûtu kat‘í olup, ma‘nâya delâleti zannî olan delîllerdir. Te’vîl edilebilen âyât-ı Kur’âniyye ve ehâdîs-i Nebeviyye gibi.

Üçüncüsü: Zanniyyü’s-sübût ve kat‘ıyyü’d-delâletdir. Ya‘nî, sübûtu zannî ve ma‘nâya delâleti kat‘í olan delîllerdir. İfade ettiği ma‘nâ sahîh olan âhâd hadîsler gibi.