Elbette o Alîm-i Kadîr, va‘dini yerine getirecek, semâ cânibinden Ísâ (as)’ı cesed-i mübârekiyle yeryüzüne indirecektir. Eğer hâşâ farz-ı muhâl, va‘dini yerine getirmezse, o zamân başta kendi kelâmını, kelâm-ı İlâhîyi tefsîr eden Habîb’ini, o Habîb’in medresesinde ders alan ve onun terbiyesiyle yetişen sahâbe-i güzîni, sahâbe asrından tâ günümüze kadar gelen muhaddisîn, müfessirîn, müctehidîn, mütekellimîn, ulemâ-i muhakkikín ve tüm ümmet-i Muhammed (as)’ı tekzîb etmiş olur. Neúzü billâh!

On Dördüncü Delîl: Ísâ (as), elbette Müslümânlar arasına inecektir. Bu husústa hadîslerin açık ifâdesi mevcûddur. Farz-ı muhâl, eğer Ísâ (as)’ın Müslümânlar arasına ineceğine dâir Peygamberimizden rivâyet edilen hadîslerde bir sarâhat veyâ bir işâret olmasa dahi; mâdem Ísâ (as)’ın geliş gáyesi Kur’ân’ı hâkim kılmak ve şerîat-i garrâ-yı Muhammediyye (asm)’ı tatbîk ve icrâ etmektir. Elbette aklen de lâzım gelir ki, Hazret-i Ísâ (as) semâdan Müslümânlar arasına insin ve ahkâm-ı Kur’âniyye’yi evvelâ Müslümânlar arasında tatbîk edip sonra bütün cihânda o ahkâmı icrâ etsin.

On Beşinci Delîl: Ísâ (as)’ın nüzûlüyle alâkalı ehâdîs-i Nebeviyyeye bakıldığı zamân; Ísâ (as)’ın rûhen değil, ceseden ineceği bedâheten anlaşılır. Çünkü, bu hadîslerde geçen Ísâ (as) hakkındaki sıfatlar ve vazífeler, maddî cesedi iktizá etmektedir. Bu hadîslerden bir kaçını nümûne olarak zikr ediyoruz:

Birincisi: “Nefsimi kudret elinde tutan Zât’a yemîn ederim ki; Meryem oğlu Ísâ (as)’ın ádil  bir hâkim olarak aranıza inmesi yaklaşmıştır”[391] deniliyor.  Hadîste geçen “âdil bir hâkim” ifâdesi, elbette halka görünmeyi ve onların başına geçerek bi’z-zât

Lügat: muhaddisîn, peygamber, muhaddis, muhakkik, muhammed, elbette, medrese, terbiye, udre(t), birinc, ediyye, güzîn