Metin

İkinci vechi şudur ki: Şahs-ı Ísâ aleyhi’s-selâmın kılıncı ile maktûl olan şahs-ı Deccâl’in teşkîl ettiği dehşetli maddiyyûnluk ve dînsizliğin azametli heykeli ve şahs-ı ma‘nevîsini öldürecek ve inkâr-ı ulûhiyyet olan fikr-i küfrîsini mahv edecek ancak Ísevî rûhânîleridir ki; o rûhânîler, dîn-i Ísevî’nin hakíkatını hakíkat-ı İslâmiyye ile mezc ederek o kuvvetle onu dağıtacak, ma‘nen öldürecek.

Şerh

olduğundan; Hazret-i Ísâ (as) yeni bir şerîatla gelmeyecek, şerîat-ı Muhammediyye (asm) ile amel edecektir.

Evet, Hazret-i Ísâ (as) nüzûl ettiğinde bir peygamber olarak değil; bir “hâkim-i ádil” olarak gelecek, İslâm dîninden başka bir dîn kabûl etmeyecek ve cizyeyi kaldıracaktır. Buna göre, Hazret-i Ísâ (as) Müslümânlar arasına nüzûl ettiğinde ehl-i kitâbın bir kısmı ona îmân etmekle Müslümânlara iltihâk edecek, îmân etmeyenler ise katl edilecektir. Böylece, Hazret-i Ísâ (as)’ın ekser insânların peygamberi olduğu tahakkuk edecektir. “Ekser insânlar onun peygamberliğini tasdîk etmekle berâber, şerîat-ı Muhammediyye (asm) ile amel edecek” demektir.

Üstâd Bedîuzzamân (ra)’ın bu cümlelerinden, şu ânda Müslümânlardan sayıca çok olan Hıristiyanların, Hazret-i Ísâ (as)’a îmân ettikleri ma‘nâsı çıkarılmamalıdır. Zîrâ, Hıristiyanların Hazret-i Ísâ (as) hakkındaki îmânları geçersizdir. Hazret-i Ísâ (as)’a hakíkí ma‘nâda îmân eden, Müslümânlar ve Hazret-i Ísâ (as) geldiği zamân muharref Hıristiyanlık dînini bırakıp İslâm dînini kabûl edecek olan Ísevî Müslümânlardır.

Metinde geçen “dîn-i Ísevî’nin hakíkatı” ta‘bîrinden murâd;

Lügat: peygamber, muhammed, muharref, tahakkuk, dehş(e), harr(e), dehşet, dürece, ediyye, inkâr, âmiyy