“Lafızların değişik olmasına misâl: Ísâ (as)’ın semâdan indirileceğine dâir ba‘zan nüzûl, ba‘zan ba‘s, ba‘zan rücu‘, ba‘zan hurûc, ba‘zan da ihlâl (hac ve umre için ihrâma girmek ve telbiye getirmek)  kelimeleri  kullanılmasıdır.”[337]

16) İbn-i Haceru’l-Heytemî’nin “Fetâvâ-yı Hadîsiyye”  adlı eserinde şu ibâre vardır:

“Suâl: Hazret-i Ísâ (as) nereye inecek?

 “Cevâb: Sahîh-i Müslim’den anlaşılan şudur ki; meşhûr olan, Ísâ (as)’ın Dimeşk’ın doğusundaki minâre-i beyzánın yanında ineceğidir. Ísâ (as) bir rivâyete göre Ürdün’de, diğer bir rivâyete göre ise Müslümânların askerî kampında inecektir. Bu rivâyetlerin arasında münâfât yoktur. Zîrâ, onların askerî kampı Ürdün’de olur. Dimeşk ve Beyt-i Makdis de Ürdün’den sayılır.”[338]

Netîce-i Kelâm: Görülüyor ki, Hazret-i Ísâ (as)’ın âhir zamânda semâdan cism-i beşerîsiyle Álem-i İslâm içine nüzûl etmesi, şerîat-ı garrâ-yi Muhammediyye (asm) ile amel etmesi ve Deccâl ile harb edip bi’z-zât onu öldürmesi hakkında bütün muhakkik ehl-i sünnet ulemâsı icmâ‘ ve ittifâk etmişlerdir. Bu sebeble, “Hazret-i Ísâ (as)’ın maddeten nüzûlünü inkâr etmek” veyâ fâsid te’vîllerle Hazret-i Ísâ (as)’ın cismen gelmeyeceğini söylemek, ulemâ-i İslâmca “küfür ve dalâlet” kabûl edilmiştir. Çünkü, âyetler, hadîsler ve ulemânın kavilleri sarîhtir, te’vîle kábil değildir. Ancak, bu sarâhati aynen kabûl etmekle berâber, hadîslerin işârî ma‘nâlarını söylemek de câizdir. Yoksa, sarâhati inciterek bâtıl te’vîlâta sapmak, Ehl-i Sünnet’in câdde-i kübrâsından ayrılmak demektir.

Lügat: ehl-i sünnet, maddeten, muhakkik, muhammed, telbiye, askerî, beşerî, cismen, ediyye, kelime, makdis, sünnet, inkâr