25) Ahmed Rızáhán, “el-Müstenedü’l-Mu‘temed Bi Necâti’l-Ebed” adlı eserinde, Ísâ (as)’ın nüzûlüne dâir şu îzáhâtta bulunur:

“Ísâ (as)’ın semâdan nüzûlüne inanmak, ehl-i sünnet mezhebinin zarûriyyâtındandır. Zîrâ, onun inişini mütevâtir hadîsler açıklamışlardır. Kim nüzûl-i Ísâ (as)’ı inkâr ederse veyâ onun inişini Ísâ (as)’a benzeyen bir adamın ortaya çıkmasıyla te’vîl ederse, o dall ve mudildir. (Kendisi dalâlette olduğu gibi, başkalarını da dalâlete    sürüklemektedir.)”[308]

26) Muhammed Ali es-Sâbûnî şöyle der:

“Ba‘zı kişiler Hazret-i Ísâ (as) önce vefât etmiş, sonra göklere kaldırılmış zann ederler. Bu, Hıristiyanların i‘tikádıdır. Zîrâ, Hıristiyanlar derler ki: ‘Mesîh Ísâ, çarmıha gerildikten sonra kabre konulmuş, üç gün kabirde kaldıktan sonra kabri yarılmış. Rab olan Ísâ, semâya yükselmiş ve Arş’ın üstünde oturmuştur.’

“Biz Müslümânlar ise i‘tikád ederiz ki: Elláh (cc), Ísâ (as)’ı Yahûdîlerin hîlesinden kurtarmış. Onu hem cesedi, hem de rûhu ile diri olarak semâya yükseltmiştir. O, şu ânda diridir. Ne asılmış, ne de ölmüştür. Ona Yahûdîlerden ezâ ve hóşa gitmeyen bir hâl de yetişmemiştir.

“Suâl: İslâmiyyetin bu akídesi ile, Âl-i Imrân Sûresi’nin 55. âyet-i kerîmesinde geçenاِنّ۪ى مُتَوَفّ۪يكَ  cümlesinin záhirinden anlaşılan Ísâ aleyhi’s-selâmın vefâtı bir biri ile nasıl bağdaşır?

“Elcevâb: Âyet-i kerîmede geçen  اِنّ۪ى مُتَوَفّ۪يكَ cümlesi, Ísâ (as)’ın ölümünü bildirmiyor. Zîrâ, âyetin nassı, mâzíyi (geçmiş

Lügat: ehl-i sünnet, muhammed, kurt(a), sünnet, inkâr, nişin, sinin, âmiyy