sin lafzı aynı ise, buna ‘mütevâtir-i lafzî’ denir.

“2) Mütevâtir-i Ma‘nevî: Râvîlerinin ma‘nâda ittifâk ettikleri hâlde lafızda ihtilâf ettikleri hadîse ise, ‘mütevâtir-i ma‘nevî’ denir.

“Mütevâtir hadîslerin râvîleri araştırılmadan, o hadîsle amel etmek mecbûriyyeti vardır.

“Mütevâtir hadîsi inkâr eden ise, kâfir olur.”[282]

“Şerhü Akídetü’t-Tahâviyye” sáhibi Ebû’l-İzz ed-Dımeşkî der ki:

“Haber-i vâhid, ümmet onu telakkí-i bi’l-kabûl etse ve onunla amel edip onu doğrulasa bu haber-i vâhid, cumhûr-i ulemâ yanında ilm-i yakíni bildirir (kesin bir bilgiyi ifâde eder) ve bu, mütevâtirin iki kısmından biridir. Bu konuda selef-i ümmet arasında hîç  bir  nizâ‘ ve  ihtilâf  yoktur.”[283]

Âhirzamânda Hazret-i Ísâ (as)’ın cism-i beşerîsiyle semâdan yeryüzüne nüzûl edeceğine dâir rivâyet edilen hadîslerin “mütevâtir” olduğunu, mütevâtir hadîsi inkâr eden kimsenin de kâfir olacağını beyân eden ba‘zı ulemâ-i İslâm’ın görüşlerini nakl ediyoruz: 

1) Muhammed b. Cerîr et-Taberî, Ísâ (as)’ın göklere kaldırılması ve âhirzamânda yere indirilmesi ile alâkalı âyetleri ma‘nâ ettikten sonra der ki:

“Peygamber (asm)’dan hadîsler tevâtüren gelmiş ki; Ísâ b. Meryem inecek ve domuzu öldürecektir.”[284]

2) İbn-i Kesîr der ki: “Peygamber (asm)’dan tevâtüren gelen 

Lügat: haber-i vâhid, peygamber, muhammed, beşerî, dürece, taberî, inkâr, kâfir, vâhid