mes’elesini inkâr etmenin küfür olduğu husúsunda bir çok álimin beyânâtını nakl edeceğiz. 

Hem ümmetçe musaddak ve müsellemdir ki: Sahâbe-i kirâm’ın hepsi udûldur. Ya‘nî, hepsi adâlet ve zabt bakımından emîndirler. Çünkü, sahâbe-i kirâm, usûl-i hadîsce tesbît edilen ve “metâin-i aşere” denilen “on kusúr”un dışında kabûl edilmişlerdir. Çünkü, sahâbe-i kirâm, cânlarını ve mallarını İslâmiyyet için, doğruluk için fedâ etmişlerdir. “Sıdk” onların şiárıdır.

Hem sahâbe-i güzîn, “Bilerek bana yalan isnâd eden, Cehennem’deki yerine hâzırlansın!” mütevâtir hadîsinin tehdîdînden şiddetle kaçınmışlardır. Zîrâ, Elláh korkusu, İslâmiyyetin saff-ı evvelini teşkîl eden o zevât-i áliyyelerin bir başka şiárıdır.

 Hem peygamberlerden sonra en yüksek makám, sahâbenindir ve en büyük velî, sahâbe-i kirâmın en küçüğüne yetişmediği ümmetçe musaddaktır. Çünkü, onlar, verese-i nübüvvet ve hamele-i şerîattırlar.

İşte, mâhiyetleri sıdk ve hakkániyyetten ibâret olan sahâbe-i kirâm hakkında verilen bu kısa bilgiden sonra, her ehl-i îmân, tereddüd etmeksizin bu kadar zevât-ı áliyye kanalıyla bize ulaşan “Hazret-i Ísâ (as)’ın cism-i beşerîsiyle Müslümânlar arasına nüzûlü” ile alâkalı hadîs-i şerîflerin sıhhatine inanır ve bu konuda şek ve şübhe etmez.

Lügat: peygamber, cehennem, musaddak, nübüvvet, tereddüd, übüvvet, beşerî, şiddet, güzîn, inkâr, sinin, âmiyy, şübhe