tatbîkı noktasında ve İslâm’dan başka bâtıl ve muharref bütün dînlerin tamâmen ortadan kalkması cihetinde İslâm’ın bütün cihâna ve edyâna hâkim olmasıdır.

Dîn-i mübîn-i İslâm, her ne kadar Asr-ı Saádet’ten bugüne kadar ma‘nen ve hücceten sâir edyâna gálib olmuşsa da, maddeten bütün cihâna ve edyâna tam ve kâmil ma‘nâda galebe etmemiştir. Hâlbuki, dîn-i mübîn-i İslâm’ın gönderiliş gáyesi, bütün bâtıl ve muharref dînleri ortadan kaldırmak ve hak dîn olan İslâmiyyeti bütün cihâna hâkim kılmaktır. Bu gáye ise bugüne kadar tam ma‘nâsıyla tahakkuk etmemiştir. Mâdem Cenâb-ı Hak, bu âyet-i kerîmede, dîn-i İslâmın bütün edyân üzerine maddeten galebesini va‘d etmiş, elbette bu va‘d-i İlâhî zuhûr edecektir. Bu va‘d-i İlâhî’nin zuhûr zamânı ise, aşağıda zikr edeceğimiz müfessirîn-i izámın beyânı vechîle, Ísâ (as)’ın nüzûl zamânıdır. Şimdi eserimizin konusu olan nüzûl-i Ísâ (as) hakkındaki bu âyet-i kerîmenin vech-i delâletini tefsîr kitâblarından nakl ediyoruz:

“Tefsîr-i Kurtubî”de şöyle deniliyor:

“Ebû Hüreyre ve Dahhâk dediler ki: ‘Bu âyetin ma‘nâsı, Hazret-i Ísâ (as), nüzûl edeceği zamân tam tahakkuk edecektir.’ ”[143]  

“Ed-Dürru’l-Mensûr” adlı tefsîrde şöyle deniliyor:

“Saíd b. Mansûr, İbnü’l-Münzir ve Beyhekí, Hazret-i Câbir’in bu âyet hakkında  şöyle dediğini rivâyet etmişlerdir:

“Âyet-i kerîmede geçen ‘İslâm dîninin bütün dînlere gálib olması’ hakíkati, ancak yeryüzünde hîç bir Yahûdî ve Hıristiyan kalmayıp, onların İslâm dînine girmeleriyle tam tahakkuk eder. Bu öyle bir zamânda vukú‘ bulacaktır ki, o gün koyun kurttan, inek arslandan, insân yılandan emîn olur. Artık o zamân fâre,

Lügat: maddeten, muharref, tahakkuk, elbette, harr(e), hüreyre, kurtubî, gönder, hüccet, câbir, kâmil, âmiyy