kerîmede geçen فِى الْمَهْدِ kelimesiyle, Hazret-i Ísâ (as)’ın beşikte konuşması mu‘cizesi nazara verildiği gibi; كَهْلاً kelimesiyle de başka bir mu‘cizesi nazara verilmektedir. O mu‘cize ise, Ísâ (as)’ın âhirzamânda cism-i beşerîsiyle semâdan yeryüzüne nüzûl edip insânlarla konuşmasıdır. O hâlde, bu âyet-i kerîme, Hazret-i Ísâ (as)’ın iki mu‘cizesini nazara vermektedir:

Biri: Beşikte insânlarla konuşması.

Diğeri: Semâdan nüzûl ettikten sonra insânlarla konuşmasıdır.

Netîce-i Kelâm: Ísâ (as)’ın âhirzamânda cism-i beşerîsiyle semâdan yeryüzüne nüzûl etmesi, başlı başına bir mu‘cizedir ve háriku’l-áde bir hâdisedir. Öyle ise, Ísâ (as), eser-i mu‘cize olarak semâdan yeryüzüne nüzûl edip kühûlet devresinde dahi insânlarla konuşacak ve dîn-i hak olan İslâmiyyete halkı irşâd edecektir.